Wekenlang word ik geplaagd door een blessure aan mijn rug. Juist op het moment dat het over lijkt te gaan, schiet het er aan de andere kant van mijn rug in. Langzaam schuifel ik door de tuin. Ik kop de tulpen en geef planten water; dat is het. De tuin geeft geen krimp en groeit gewoon verder; met of zonder sturing van de tuinvrouw. Hoe moet dit verder? Dan realiseer ik me wat ik nodig heb, een headgardener!
Op de meeste landgoederen in Engeland woont de headgardener op het terrein van zijn opdrachtgever. Daarom valt mijn oog op een lange slanke man die al decennialang op dit perceel woont. Ondanks zijn gebrek aan ervaring -wat betreft tuinieren-, neem ik hem aan.
We overleggen aan de keukentafel wat er gedaan moet worden. De headgardener sjouwt op mijn aanwijzingen potten van de voor- naar de achtertuin. Hij haalt potten met uitgebloeide tulpen weg en zet ze daar waar ik ze wil hebben. Dan worden de potten met eenjarigen op hun plek gezet, zoals ik het heb bedacht. Ook het irritant lekkende buitenkraantje wordt afgetapet. Er komt schot in; de tuin is bijna van lente in zomerstand veranderd
Volgende week gaan de headgardener en ik naar de tuindagen van Beervelde. Ik ga voor impulsaankopen terwijl de headgardener iets nodig heeft voor zijn bosmaaier. Ik hoop dat ik tegen die tijd beter kan lopen dan het geschuifel van nu. Misschien moet ik een stok….
Maar dan wil ik er wel zo een als Lady Danbury. Want met zo’n stok is het paraderen op een tuinbeurs best nog wel chique!
Fijne week
Hetty
Reacties
Een reactie posten