Al vele jaren ben ik al fan van tuincyclamen. Zo’n lekkere flats kleur voor het raam in de donkere wintermaanden! Ze zijn winterhard in mijn regio. In de border doen ze het echter slecht. Waarschijnlijk is de kleigrond te zwaar. Maar dat weerhoudt mij er niet van om ze te kopen. Ik zet ze gewoon in een terracottapot.
Toch heb ik lange tijd niets begrepen van deze kleine cyclamen. Ik kocht knollen in het najaar, ze bloeiden een paar weken en daarna niet meer. Andere cyclamen wilden in het najaar niet bloeien, maar deden dat dan weer in het voorjaar. Hoe zit dat nou?
Als je lang genoeg doormoddert dan kom je er uiteindelijk achter. Er zijn namelijk twee groepen. De ene groep heeft puntige bladeren, deze bloeit in het najaar. Dat is de cyclaam hederifolium. Deze groeien rond de Middellandse zee. Ze worden wel de Napolitaanse cyclaam genoemd.
De andere groep met ronde bladeren bloeit vanaf januari. Dit is cyclaam coum. Ze worden rond bladige cyclaam genoemd of alpenviooltje. Dat laatste is dan weer verwarrend want deze soort is inheems van zuidoost Europa tot noord Iran.
Beide soorten hebben mooi getekend blad, maar er zijn ook grijsbladige soorten. Dat laatste geeft een mooi contrast met de felgekleurde bloemen.
De verzorging is gemakkelijk. Geef ze een plekje in de schaduw of halfschaduw. Eenmaal uitgebloeid haal ik de potten weg en zet ze onder een groenblijvende struik, liefst in de schaduw. In de zomer is droogte geen probleem. Eind augustus ga ik op zoek naar mijn potten met cyclamen. De hederifolium soorten, met de puntige bladeren, gaan dan alweer bloeien.
Tot slot. Hoe zit het dan met de patio cyclamen die in het tuincentrum staan? Dat is cyclaam persicum. Deze kan heel weinig vorst hebben; -1 tot -6.
Dus deze kan je beter als kamerplant houden.
Fijne week
Hetty
Reacties
Een reactie posten