In de saaie januarimaand kunnen we wel wat kleur gebruiken. Daarom vertel ik jullie deze week over Farringford. De tuin van dichter Alfred Tennyson (1809-1892) op het Isle of Wight. Dit eiland bevindt zich aan de zuidkust van Engeland.
Om het eiland te bereiken moet je met de ferry. Het is tegenwoordig een kort tripje, maar wellicht was het in 1850 een grotere onderneming. Tennyson dacht op het eiland meer rust te vinden zodat hij zich beter op het schrijven en dichten kon concentreren. Dat liep anders. Hij kreeg veel bezoekers en van de gedroomde rust kwam niet veel terecht. Ik heb veel bewondering voor Emily, de vrouw van Tennyson. Zij bestierde het huishouden, deed de boekhouding, entertainde de gasten, hield fans uit de buurt en… ze creëerde met haar man een tuin!
De tuinstijl is net zoals Tennyson zijn gedichten schreef: “careless-order’d”. Dat wil zeggen nonchalant geordende aanpak. Ik kan me daar helemaal in vinden.
De ommuurde tuin staat vol met bloemen. Langs de muren groeien honderden rozen, in de perken staan bloemen samen met groenten en gecombineerd met fruitbomen. Er zijn zichtlijnen, maar deze worden onderbroken door planten die buiten de perken groeien. Toch is de tuin heel verzorgd.
We vinden op verschillende plekken dichtregels van Tennyson. Ze zijn op stukken leisteen geschreven en stuk voor stuk prachtig. Helemaal in de stijl van Tennyson; "careless-order’d".
Overal zijn zitjes in de tuin, maar de meeste zijn bezet op deze moordend hete dag. Verder op de heuvel is het huis van Tennyson te vinden. Ik vind het huis niet perse mooi. Wel staan er eeuwenoude bomen waaronder we in de verkoelende schaduw kunnen zitten. Daarna slenteren we weer naar beneden door de tuin. We zien steeds nieuwe planten, nochalant, maar toch verzorgd. Knap!
Tevreden stappen we weer op de ferry. Wat heerlijk dat je in 2025 een prachtig bewaarde tuin kan bezoeken die al in 1850 is aangelegd!
Fijne week
Hetty
.jpeg)
