Het is ongeveer een jaar geleden dat we Great Dixter (UK) hebben bezocht. Een tuin die mij elke keer verrast en inspireert. Misschien omdat deze tuin nog altijd in ontwikkeling is en de borders op een spectaculaire manier zijn aangeplant. Groots en meeslepend.
Uren kan ik erin doorbrengen. Maar dan, nadat we al dat moois hebben gezien, komen we bij de nurserie ….. Daar staan de meest begeerlijke planten. Ik wil er niet meer te kijken, want deze planten mogen niet meer worden uitgevoerd. Brexit weten jullie nog?
Ach, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Een pakje zaden dat moet kunnen. Tuinvrouw M en ik kopen verschillende soorten. Ze gaan in de tas tussen de bonnetjes, foldertjes, snoepjes… Knappe douanebeambte die iets uit een damestas kan destilleren!!
Thuis begint het echte werk; zaaien, verspenen en uitplanten. Deze planten verlangen eindeloos geduld en toewijding. Tuinvrouw M en ik hebben regelmatig overleg over de manier van zaaien en bespreken de tegenslagen. Klaproos Beth’s poppies -zie bovenstaande foto- is de grootste uitdaging. De zaden willen niet kiemen. Tuinvrouw M en ik hebben samen slechts vier planten in bloei kunnen krijgen. Hoe ze op Great Dixter van deze klaprozen een veld kunnen aanplanten is voor ons een raadsel!
Maar nu is het zover, ik kan jullie de resultaten van mijn inspanningen laten zien. Elke keer wanneer ik naar deze planten kijk denk ik terug aan Great Dixter.
Voor mij geen koelkast magneet als aandenken aan een reis. Een zakje zaden is voor mij het beste souvenir!
Fijne week
Hetty
In dezelfde border heb ik Digitalis Apricot beauty uitgeplant
.jpeg)
