Zo aan het eind van juli is het animo om mijn blog te lezen tot een dieptepunt gedaald. Iedereen is op vakantie, heeft de moed om te tuinieren opgegeven of is onder een boom in slaap gesukkeld. Om in deze slaperige gemoedstoestand te blijven krijgen jullie een update over mijn Perzische slaapboom. (Albizia)
Juist nu de tuin staat te tanen vanwege het gebrek aan water staat de Albizia in bloei. Het is een prachtige boom met fijn geveerd blad. Eind juli verschijnen de kleine roze poederkwastjes boven de bladeren. Het zijn net roze kuikentjes. Prachtig!
Misschien maken jullie al een notitie om deze boom aan te schaffen. Maar het is niet eenvoudig een Albizia aan de praat te houden. Ik ken een tuinvrouw die het al drie keer heeft geprobeerd. En ook een buurvouw in de straat had een mooie boom. Ik was natuurlijk vreselijk jaloers op haar, maar de boom is er niet meer.
Ook mijn boom deed het slecht na het planten. Ik verloor het eerste jaar de helft van zijn hoogte. Bevroren? Wie zal het zeggen.
In het voorjaar loopt de boom heel laat uit; meestal pas eind mei. En tot mijn teleurstelling gaat de boom ook als eerste uit zijn blad! Maar voor de rest is het een prachtige boom. De Albizia kan 6 tot 12 meter hoog worden. (Mijn boom is nog steeds op de hoogte van het eerste jaar) De boom is redelijk winterhard, -15 en kan goed tegen de hitte. Ik herinner me dat ik de Perzische slaapboom ook vaak in Frankrijk heb gezien. Zelfs op winderige droge plekken.
Waarom heet deze boom eigenlijk slaapboom? Niet om jullie in slaap te wiegen. De boom valt zodra het donker wordt in ‘slaap’. Dat wil zeggen, de bladeren vouwen in elkaar net zoals kruidje-roer-me-niet.
Meer kan ik jullie niet vertellen over deze mooie boom.
Zo eindig ik dit slaapverwekkende blog en wens ik jullie een fijne zomervakantie toe.
Hetty
