Het was een bewogen week in mijn tuin. Letterlijk en figuurlijk! Achter de schutting moet een nieuwbouwwijk komen en deze week zijn ze begonnen met heien.
Omdat bouwgrond schaars is en er heel veel huizen moeten worden gebouwd, wordt er bijna tot op de erfgrens gebouwd. Daarom staat de heipaal op een meter van de schutting. Dat geeft een onrustig gevoel kan ik jullie vertellen. Bij de eerste klap valt er al een -gebroken- ruitje uit de schuur. In huis trillen de glazen schalen in de kast.
Maar we hebben het overleefd. Inmiddels is de heistelling naar de andere kant van het perceel verhuist. Volgende week de rest. We halen opgelucht adem; ons oude huis (uit 1850) heeft het doorstaan.
Ondanks al die herrie ga ik toch door in de tuin. De rozen moeten gesnoeid. Een opfrissertje voor wie dit nog moet doen: eerst het dode hout eruit. Kruisende takken? Een ervan verwijderen en tot slot de overgebleven takken inkorten.
Vervolgens heb ik verschillende digitalis planten verzet. Ik laat de zaailingen groeien op de plek die ze zelf kiezen. In het voorjaar plant ze op een -voor mij- betere plek. Het is altijd tricky met digitalis planten. Ze wortelen oppervlakkig en houden niet van verplanten. Maar ik waag het erop.
Terwijl ik druk bezig ben geniet ik van de mooie Helleborus bloemen om mij heen. Wat heb ik er veel en wat bloeien ze rijk in roze, wit en donkerrood. Ik heb verschillende soorten, met enkele en dubbele bloemen. De pollen groeien uit tot bossen en zaailingen komen overal op. Onder de taxushaag zie ik witte Helleborus bloemen bloeien. Die heb ik allemaal geplukt.
De bloemstengels snij ik over de lengte in en daarna zet ik ze in de vaas. Dan bloeien ze langer. En zo eindigt deze chaotische week toch nog met een sereen bosje bloemen.
Fijne week
Hetty
Reacties
Een reactie posten