Waren we verleden week nog in de greep van de sneeuw, deze week hoorde ik de lokroep van de lente. Het zijn de koolmezen die deze bijzondere lokroep maken. Het lijkt net alsof ze met een roestige fietspomp een band opblazen. Dat geluid van de ‘fietspomp’ is voor mij het sein om naar buiten te gaan.
Hoe gaat het in de tuin? Bloeien de eerste krokussen, sneeuwklokjes en cyclamen al? Jazeker.
In de potten achter de schuur zie ik dat de anemone blanda bolletjes, die ik bij de tulpen heb geplant, verrot zijn. Het heeft niet hard gevroren, dus nattigheid zal de oorzaak zijn van deze pech. Ik bel met verschillende tuincentra om nog wat van de oude voorraad te bemachtigen. Uiteindelijk heb ik beet. Er zijn nog vier zakjes te koop. Die plant ik opnieuw bij de tulpen. Op hoop van zegen!
De bloemen van de Helleborus zijn volop in ontwikkeling. Dat lelijke blad is een doorn in mijn oog. Ik knip het oude blad af, zodat de bloemen beter te zien zijn. Als je slechts een paar planten in de tuin hebt dan kan je hiermee nog even wachten. Maar ik heb er veel en als ik nog langer wacht, dan vertrap ik de tulpen die ook al naar boven komen. Zo heeft iedere tuin zijn ritme.
De volgende dag heb ik enorme spierpijn. Ja, het tuin seizoen is begonnen. Dat is even wennen voor de spieren van mijn body!
Fijne week
Hetty
Sneeuwklokjes 'S. Arnott'.
Reacties
Een reactie posten