Daslook maakt me tot softie.



Afgelopen week zag ik knoppen in de daslook verschijnen. Grrr. In de vuilnisbak met deze woekeraar! Hij mag zich niet beslist niet uitzaaien.

Terwijl ik het daslook (Allium ursinum) in de vuilnisbak kieperde, dacht ik terug aan een romantisch diner dat ik enkele jaren geleden had met mijn man in Boedapest.

Even de setting. Een zwoele avond in mei. In Boeda, bovenop de berg, vonden we een restaurant naar ons zin. De tafeltjes stonden op een eeuwen oude binnenplaats. Daar tokkelde een gitarist "concierto d'aranjuez" op zijn gitaar. De tafels waren gedekt met antieke borden. Die kleurden prachtig bij het gobelin tafelkleed. Er was warempel nog een tafel vrij.

We begonnen de maaltijd met een amuse. Bovenop de amuse lag een klein bloempje. Ik at het op en dacht: spicy! De Hongaarse ober wist de naam niet van deze pittige bloem. Hij kon me alleen te vertellen dat het een bloem uit het bos was. Tja, daar zijn er heel wat van.

Thuisgekomen ging ik weer aan de slag in de tuin. Tot mijn verbazing stond ik oog in oog met hetzelfde bloempje van de amuse! Het was daslook. Omdat ik er één klein bloempje van kreeg, had ik het niet herkend. Ik nam een hapje en dacht weer: spicy! Het kon niet missen.

Na al deze romantische overpeinzingen ben ik, softie, naar de vuilnisbak gelopen. Het daslook heb ik er weer uitgehaald en in een vaasje gezet. Het staat eigenlijk best schattig.

Mijn hoop is nu gevestigd op een Topchef die dit leest en me wil komen verlossen van deze bloemen. Ze zijn onbespoten en ik heb genoeg voor alle amuses van Nederland! 

Voor open tuindagen zie:

                           romantischerozentuin.nl

Daslook bloemen.

 Daslook één bloempje close up.

Daslook in een vaasje.

Reacties