zondag 30 juni 2013

Astrantia, Zeeuws knoopje.



Op Walcheren is iedereen in de ban van de Zeeuwse knoop. Bakblikken, zeepjes, bonbons, hals sieraden van fimo klei en zelfs een fietsbel in de vorm van de Zeeuwse knoop. Opeens is het een trend.

Traditioneel hoorde de Zeeuwse knoop bij de Zeeuwse klederdracht. Het gouden knopje sierde de mutsspeld. Soms werden er 3 paar van verschillende grootte gedragen in de ondermuts. Maar genoeg over de klederdracht, ik wil natuurlijk het Zeeuwse knoopje dat in de tuin groeit in de spotlight zetten. 

Het is een goed jaar voor de Astrantia. Ik kan me niet herinneren dat deze zo mooi hebben gebloeid. De planten hebben met elkaar gekruist en komen in allerlei soorten en kleuren op. Een cottage plant die zich overal tussen zaait. De kleur is wit, rose en donkerrood, heel subtiel, zodat het zelden misstaat. Ik vind ze prachtig.

Ze houden van een vochtig plekje. Daarom is het een topjaar voor de Astrantia. Regen hebben we genoeg! Als je de uitgebloeide bloemen steeds wegknipt dan bloeit de plant eindeloos door. Soms knip ik ook het blad weg. Dat kan er wat slordig uitzien. De plant reageert na een paar weken met fris nieuw blad.

De klederdracht mag dan wel bijna zijn verdwenen op Walcheren, maar de Zeeuwse knoop is en blijft hot. Nu de zomer nog!

Voor open tuindagen zie:

                               romantischerozentuin.nl

Zeeuwse knoop op de ondermuts. Bakblik, zeep, bonbons, halssieraad, en fietsbel.

Zeeuws knoopje. Astrantia 'Shaggy'

Zeeuws knoopje, Astrantia 'Buckland'

Zeeuws knoopje, zaailing roze.

Zeeuws knoopje, Astrantia zaailing donkerrood.

maandag 24 juni 2013

Geurende, ouderwetse rozen.



Wat een feest om mijn ouderwetse rozen na een jaar weer te zien bloeien. Ouderwetse rozen bloeien maar een keer per jaar. Ik snuif de rozengeur op. Heerlijk.

De rozen in mijn tuin zijn niet alleen ouderwets, maar ook al oud. De meeste heb ik al 25 jaar. Lang geleden reed ik naar Oostvoorne. Daar bevond zich toen het rosarium van Belle Epoque. Vol met geurende, (meest) oude rozen soorten.

Het was een stralende dag. Ik rook aan alle rozen. Degene met de meeste geur koos ik uit. Natuurlijk werd er ook naar de kleur gekeken. De rozen die ik mooi vond, kregen een aantekening in mijn boekje.

De oude catalogus heb ik nog steeds. Bij de roos Constance Spry (een Engelse roos van David Austin) had ik in de kantlijn geschreven: Achtertuin. Bloeit als pioenroos. Kleur Queen Elizabeth. Ruikt heerlijk. De aantekeningen kloppen nog steeds. 

Als Constance Spry bloeit in de achtertuin is iedereen verrukt. Grote bloemen als pioenen gedrapeerd over de rozenboog. Ze bloeit helaas maar een week of drie. Aan de andere kant van deze rozenboog heb ik Blush Noisette gezet. Een roos die al in 1817 werd gekweekt. Deze roos bloeit, in tegenstelling tot de meeste ouderwetse rozen, eindeloos door. Tot kerst, als het niet vriest! Het zijn kleine trosjes met gevulde bloemen. Heel licht roze.

Ouderwetse rozen en regen. Dat is een slechte combinatie. De rozenblaadjes van deze, vaak gevulde, rozen plakken door de regen aan elkaar en verrotten. Dat is een nadeel. De verrotte bloemen haal ik eruit. Blush Noisette maakt echter voortdurend nieuwe knoppen. En ik hoop op beter weer!

Maar als op een warme, zonnige dag de rozen geuren, dan is het in de tuin een romantisch sprookje. Steevast denk ik aan het rosarium Belle Epoque. Aan die goede oude tijd!

Voor open tuindagen zie onderstaande link:

              romantischerozentuin.nl

 Grote foto Constance Spry, daarnaast verschillende ouderwetse rozen uit mijn tuin.



Roos 'Blush Noisette'

Altijd met een heerlijke geur, Rosa Fatin Latour.
Rosa Blanche Fleur.

Een aantekening uit de oude catalogus van Belle Epoque.
 

maandag 17 juni 2013

Alliums. Prachtige uien.



De Sieruien, (Alliums) die ik afgelopen jaren in de grond heb geplant staan nu schitterend te bloeien.

Alliums zijn gemakkelijk groeiende bloembollen. Geef ze wel een “droog” plekje om in te groeien. Daarmee bedoel ik een plekje waar geen plassen water blijven staan in de winter. De bollen kunnen in de winter namelijk gemakkelijk verrotten. In mijn gortdroge border hebben ze het naar hun zin. Ze vermeerderen zich zelfs!

Voor een groots effect is het zaak om er een heleboel aan te planten. Plant er eens 100. De investering ben je in het voorjaar vergeten!(www.deenbloembollen.nl) Ik heb de Alliums in een slinger geplant. De hogere Alliums plant ik in groepjes van 7, 5 of 3. Oneven aantallen. Dat voelt naar mijn idee goed.

Allium 'Purple Sensation' ( 60 cm hoog) heeft dezelfde paarse kleur als de Rododendron die al in de border stond. Wat een toevalstreffer.  Ze bloeien precies op dezelfde tijd. Deze Rododendron is de enige die in mijn klei grond wil groeien. Een doorzetter.

Maar er groeien meer soorten Alliums in mijn tuin. Een favoriet? Het is moeilijk kiezen wat de mooiste is. De sprieterige A. Shubertii, de grote ronde bollen van A. Christophii of toch de hoge A. Stipitatum? Ik hou van hen allemaal. 

Binnenkort volgen nog de donkererode bloemen van A. atropureum. Ik heb hen gecombineerd het blad van de bronzen venkel. Ik zie het in gedachten al voor me. Als laatste bloeien de piepkleine A. Spaerocephalon ( wat een on commerciële naam!)

Wat heeft het in dit voorjaar lang geduurd voordat we op de bank naar de Alliums konden kijken. Maar ik geniet er elke dag van. 

Heel anders gaat het op het prachtige filmpje dat ik op het internet vond. Daar is een Allium in een oogwenk in bloei!


Voor open tuindagen zie onderstaande link:

                           romantischerozentuin.nl

Allium Stipitatum

Allium Christophii

Allium Shubertii

Allium 'Purple Sensation' in de droge border.

Allium 'Purple Sensation' met Rododendron in dezelfde kleur.

                                       Filmpje van een Allium. In een minuut in bloei!

maandag 10 juni 2013

Over akeleien en duiven.



Het begon allemaal verleden jaar met een opmerking van een bezoekster van mijn tuin. Ze vertelde me dat akeleien (aquilegia vulgaris) in Engeland colombines heetten. "U weet wel, colombines, duiven!"

Huh?

Ze liet het me zien. Het was waar. Als je dichtbij kijkt dan zijn het net een koppel duiven. Zo lang ik me herinner hebben we akeleien in de tuin, maar nog nooit had ik er duiven in gezien. Wat leuk! Ik besloot er iets over te schrijven op mijn volgende blog.

Nu wil ik natuurlijk geen onzin op mijn blog zetten, dus ik deed enig research naar colombines. Helaas zijn onze woordenboeken na de laatste verbouwing spoorloos. Ik zocht daarom op het internet naar de vertaling van "colombines". Er kwam helemaal geen duiven uit, wat ik ook probeerde. Het hele akeleien verhaal ging in de ijskast.

Maar afgelopen zomer kreeg het verhaal  toch nog een staartje. We logeerden een nachtje in Colmar (Frankrijk) Ik had er een leuk hotel geboekt in het centrum. Het hotel heette Le Colombier. (Le Colombier)

Een beetje versuft van de reis en uit verveling las ik de prijslijst van de minibar. Bovenaan stond de naam van het hotel, Le Colombier, met daaronder het logo. Het  was een duif. Weer die duif! En Colombier lijkt toch wel heel erg op colombine. 

Ik wilde nu wel eens weten hoe het zat met die duiven. Ik vroeg de receptionist in mijn beste frans  wat “colombier” betekende. Cést la maison des pigeons. Het huis van de duiven, een duiventil! Hoe leuk is het om een Engels raadsel op te lossen in Frankrijk? 

Het heeft even geduurd, maar je moet wat over hebben voor een goed verhaal. Hier zijn dan de schitterende akeleien uit mijn tuin. Duiventillen vol in de mooiste kleuren!

Zie voor open tuindagen:

                     romantischerozentuin.nl

Aguilegia vulgaris in roze.

Akelei in licht blauw en paars, zijn het geen schattige duiven?

Akelei in wit
 

maandag 3 juni 2013

Buxus knippen.



Eind mei, begin juni, is de tijd om buxus te knippen. Een hele klus, vooral als je zoveel buxus hebt als ik.

De buxus knip ik niet allemaal op een dag. Je zou een blessure oplopen! Ik hou me aan een beproeft schema. Elke dag een vierde deel van de buxustuin. Verder een dag voor de randen en een dag voor bollen in de voortuin. Zo is het werk binnen een week geklaard. In augustus knip ik nog een keer. Dan kan de tuin lekker strak de wintermaanden in.

Alle buxus knip ik met de elektrische heggenschaar van Metabo. Ik heb de kleinste die ze maken, dat scheelt in het gewicht. Graag zou ik een nog lichtere willen, maar wel met dezelfde motor. Metabo ontwerpers, denk toch eens aan vrouwen die moeten snoeien in de tuin!

Scherpe messen zijn erg belangrijk. Daarom heb ik twee heggenscharen. De ene gebruik ik alleen voor de buxus, de andere voor de taxus en andere heggen. Als ik een nieuwe heggenschaar nodig heb, hou ik de nieuwe altijd voor de buxus. Met viltstift schrijf ik er op: “Taxus” of “Buxus.”

Het meeste werk zit in het opruimen van het snoeiafval. Daar gebruik ik een stuk afdekzeil van 3x4m voor. Dat leg ik netjes onder de heggetjes. Na het knippen veeg ik de blaadjes van de bovenkant van de buxushaag af met een vegertje. Het zeil rol ik op en het afval gooi ik weg.

Regelmatig wordt mij gevraagd of ik alleen met somber weer de buxus knip. Ik hou daar eigenlijk geen rekening mee. Zon of bewolkt, ik ga gewoon door. Afdekken met oude lakens doe ik ook niet. Geknipte buxus verkleurt nu eenmaal. Dat is de natuur.

En voor degene die geen verminkte buxusblaadjes willen zien is er maar één oplossing: helemaal niet knippen. Dan blijft de buxus ongeschonden en heerlijk groen. 

Voor open tuindagen zie:

                         romantischerozentuin.nl

Heg klaar om te knippen.

Heg geknipt.


Buxusheg klaar!