Heel Nederland is in de ban van de sneeuw. Zelfs in Zeeland! Maar als je dicht aan zee woont is het altijd van korte duur.
Wanneer ik maandagochtend uit het raam, kijk zie ik een besneeuwde tuin. Eindelijk hebben wij ook sneeuw! Ik ga naar buiten. Genieten van het moment. Vlug maak ik wat foto’s. Want het is boven het vriespunt.
Dinsdag valt er echt veel sneeuw. De tuin ziet er sprookjesachtig uit. Net als gisteren maak ik een wandeling in het natuurgebied achter ons huis. Soms loop ik op een pad waar nog niemand is geweest. Niemand, behalve de dieren in het bos. Ik zie de sporen in de sneeuw.
De volgende dag dooit het hard. Sneeuwklokjes piepen weer uit de sneeuwlaag. Ze hebben geen last van het winterweer. Tijdens mijn wandeling zie ik aan de rand van het bos een sneeuwpop staan. De ogen zijn van elzenpropjes gemaakt en twee takken steken uit zijn romp. Deze sneeuwpop heeft haren van riet. Ze wuiven op de wind heen en weer. Nooit eerder heb ik een sneeuwpop met haar gezien! Op de terugweg is er al een oog uit de sneeuwpop gevallen. Het dooit hard.
Zo’n week met sneeuw is geschikt voor vergeten klusjes. Mijn man repareert het tuinhekje. Ik ben schuldig aan de ‘damesachtige constructie’, die er wel leuk uitziet, maar snel uit elkaar valt. Mijn man schroeft het hele hek los. Hij repareert het hek liever in huis. Daar is het lekker warm. De oude schroeven gaan eruit en langere schroeven erin. Het is vlug klaar en het hekje hangt weer op z’n plek. Steviger dan ooit.
Helaas is de sneeuwpret van korte duur. Aan het eind van de week is vrijwel alle sneeuw verdwenen. Ik fantaseer alweer over het voorjaar en bestel daarom een pakketje begonia’s. Verleden jaar waren ze uitverkocht, maar dit jaar ben ik op tijd.
De knolletjes komen pas in maart, maar het is een fijne gedachte om naar iets lenteachtigs uit te kijken.
Fijne week
Hetty
Reacties
Een reactie posten