maandag 26 januari 2015

De bevroren tuin.



Afgelopen vrijdag was de perfecte dag om foto’s te maken van de tuin. Het heeft die nacht licht  (- 4) gevroren en er is zon voorspelt. Ik sta vroeg op om de bevroren tuin vast te leggen met mijn camera.

Als eerste wordt de roos ‘the Pilgrim’ door het zonlicht geraakt. De dag daarvoor was het nog een verdorde roos, maar met een laagje vorst erop ziet het eruit als een roos uit een sprookje.

Sneeuwklokjes liggen slap tegen de grond. Ze onttrekken water uit de cellen om zich zo te beschermen tegen vorst. Als de temperatuur boven nul komt staan ze in no-time weer rechtop.

Opeens is de zon in de achtertuin gearriveerd. De rode snijbiet levert prachtige beelden op. Verwonderlijk hoe alles zoveel mooier is met een beetje vorst erop.

De zon heeft al kracht. In enkele minuten is het mooie bevroren onderwerp gesmolten. Het verbaast me hoe snel het allemaal gaat. Het is zomaar voorbij. 

Eén dag vorst. Geniet mee!



Zaaddoos van boompioen.


Zelfs het gras is prachtig.


Het hekje aan de straatkant, mooier dan ooit. 


Sneeuwklokje hangen slap tegen de grond.


Of hebben mooie ijskristallen.


Helleborus altijd al mooi.


Snijbiet. Super.


Gelukkig heb ik ze laten staan.


Bladeren van klaproos.


In het zonlicht gaat het snel...


Hier is het al weer ontdooid.


Nog een maal de snijbiet. Het is bijna een abstract schilderij.




zaterdag 24 januari 2015

My favorite weekend flower week 4.






Look deep into nature, and then you will understand everything better. 

Albert Einstein

maandag 19 januari 2015

Dining with the Tsars.


“In oude tijden woonde er in de hoofdstad van een zeker Tsarenrijk, ver over de blauwe oceaan en voorbij hoge bergen, een Tsaar en een Tsaritsa……..*)” Zo las mijn man vroeger voor aan onze dochters.

Het zal jullie niet verbazen dat ik nieuwsgierig was naar de serviezen van de Tsaar toen ik hoorde dat ze tentoongesteld waren in de Hermitage te Amsterdam. Tenslotte is er nu nog niet veel in de tuin te doen.

Ik was vroeg en het was nog niet druk. De tentoonstelling begon met een uiteenzetting hoe het was aan het hof ten tijde van Catharina de Grote. Zij gaf grote banketten en als je was uitgenodigd voor een banket; WAT MOEST JE AAN? Welke pruik, hoeveel juwelen, welke kleur jurk, met of zonder sleep? Het zal heel wat stress hebben opgeleverd! De mannen gingen steevast in uniform en hadden het zodoende een stuk gemakkelijker.

In de koraalrood geverfde zaal waren verschillende serviezen uitgestald. Ik moet zeggen, deze tentoonstelling was heel smaakvol ingericht. De serviezen waren wel een beetje over de top, maar ze waren natuurlijk gemaakt om de gasten te imponeren!

De meeste serviezen zijn in Frankrijk gemaakt. Uit Engeland was een Wedgwood servies. Elk onderdeel van dit servies met een andere beschildering. Als je bedenkt dat dit servies uit 1200 delen bestond! Ik maakte veel foto’s en bedacht dit met jullie te delen.

Voor de liefhebbers die zelf willen gaan kijken, de tentoonstelling is nog tot 1 maart 2015.

’s Avonds kookte ik spaghetti en dineerde met mijn eigen Tsaar. Gewoon aan de keukentafel met mijn 35 jaar oude Arzberg servies. Prima!


*) uit: Sprookjes uit het oude Rusland.


De tentoonstelling is schitterend ingericht.


Dat is allemaal om te imponeren!


Zo'n glaasje zou ik wel in de kast willen hebben.


Ik vond dit nog wel een goed bruikbaar servies.


Een detail. Prachtig mooi zo'n citroen.


Kopje. De suppoost  werd zenuwachtig toen ik het fotografeerde.


Dit servies is heel mooi opengewerkt. En die pauwen op tafel is toch te gek!


Schattig bord.


Het Wedgwood servies; het z.g groene kikkerservies.


Het groene kikkerservies. Elk onderdeel is anders. De groene kikker staat bovenin.


Nog een onderdeel van het groene kikkerservies.


Dit vond ik het mooiste. Zien jullie hoe de tafelkleed matcht met het servies?


Close up. Die opengewerkte randen. Super mooi.


Dat brood mandje. Dat zou het wel goed doen bij mij op tafel!


Dit is het camee servies. Op elk onderdeel staat er een. Catharina de Grote was nogal gek op camee. Het servies bestond uit 1000 delen.


De blauwe kleur was heel moeilijk om te glazuren. Het moest drie keer gebakken worden.


's Avonds dineren met ons 35 jaar oude Arzberg servies!

NIEUWTJE
Vanaf zaterdag ga ik wekelijks een extra blog plaatsen op Tuinverhalen. 
 "My favorite weekend flower". 
Met een foto en een spreuk vol wijsheid, daarmee komen jullie het weekend zeker door!


maandag 12 januari 2015

Hoe ik dunner word en de vogels dikker.


“Ga je mee skiën in de skihal?”, vraagt mijn man me van de week. Natuurlijk! Wat een vraag.

Een beetje bezorgd zoek ik in de kast naar mijn skipak. Ik realiseer me dat ik dit pak 15 jaar geleden voor het laatst heb gedragen. Zou het nog passen?

Ik wurm me erin. Het zit enorm strak. Ik voel me net een saucijs. Maar ik heb nog een paar dagen om af te vallen. Een crash dieet: water drinken, geen wijn, geen chocolade en zeker geen zelfgebakken cake!

Omdat ik deze week geen cake ga bakken besluit ik een “cake” voor de vogels te maken. Ik neem de siliconen vorm ( uitstekend, aanbevolen) en doe daar het strooivoer in. Ik smelt wat vet in een steelpan en giet het over het strooivoer in de vorm. De vorm zet ik daarna buiten en een uurtje later is het hard.

De “cake” komt prima uit de vorm. Daar zullen de vogels blij mee zijn. Ik neem de kleine tuintafel en leg er wat mos op. Dan buig ik een krans van gesnoeid druivenhout en leg dit er omheen. Ik zet het buiten voor de tuindeuren, zodat ik er goed op kan kijken.

Tevreden wacht ik in de woonkamer hoeveel vogels erop af komen. Ik wacht en wacht en wacht. Geen vogel te zien!

Is mijn cake niet lekker of is er genoeg te eten in de tuin nu het niet vriest?

Of … vraag ik me vertwijfeld af, zijn de vogels ook aan een crash dieet begonnen?



De ingrediënten voor een vogel cake.


De "cake" staat klaar voor de vogels.


Het ziet er smakelijk uit.


Maar geen vogel te zien!


Na een paar dagen....


Het wordt druk.


Zo worden de vogels steeds dikker....


...en ik een fractie dunner!


maandag 5 januari 2015

Een veelbelovende start van een nieuw tuin jaar.


Wat ben ik blij om mijn nieuw aangeschafte Galanthus ‘Happy New Year’ te zien bloeien op de eerste dag van Januari. Het is het eerste sneeuwklokje dat bloeit dit jaar.

Ik kocht de bolletjes verleden jaar bij Peter Nijssen. Zij zijn een gespecialiseerd bedrijf in bijzondere bloembollen. Ik moet toegeven dat ik deze sneeuwkokjes alleen maar kocht vanwege de naam. Het is een curiositeit; deze sneeuwklokjes zijn bij toeval gevonden in een partij Galanthus elwessii. De bolletjes hebben een forse maat, ongeveer zo groot als een walnoot. Dus je krijgt waar voor je geld.

Het is geweldig om een sneeuwklokje zo vroeg in het seizoen te zien bloeien. Ik hoop dat ze zich snel zullen vermeerderen.

De andere sneeuwklokjes in mijn tuin die ik in voorgaande jaren heb geplant komen ook op. Maar het zal nog wel enkele weken duren voordat ze bloeien.

Ik denk dat het een voorspoedige start is van het nieuwe tuin seizoen. Net als mijn sneeuwklokje zeg ik:


Happy New Year!



Galanthus 'Happy New Year'


Het sneeuwklokje heeft geen bijzondere tekening.


Gewoon is al prachtig.


De andere sneeuwklokjes in mijn tuin zijn nog niet zover.