vrijdag 30 december 2016

Final blogpost 2016.






Yesterday is history
Tomorrow is mystery 
Today is a present.

Happy 2017!

dinsdag 27 december 2016

DIY. Creatief met dennenappels.


Voor mijn verjaardag heb ik een kistje met daarin twee potten vogelvoer gekregen. Er zitten ook een paar dennenappels bij. Om mij uit te dagen misschien! De bedoeling is, om het vogelvoer op en tussen de dennenappels te smeren. Dan kunnen de vogels er lekker van smullen. Ik zie het helemaal voor me.

Maar waar ga ik die dennenappels ophangen? Liefst op een plekje dicht bij het huis. Voor het keukenraam bijvoorbeeld. Jammer genoeg staat daar geen boom waar ik de dennenappels in kan hangen.

Maar daar weet ik wel een oplossing voor. Een paar weken terug heb ik namelijk een grote tak uit de notenboom gezaagd. Door tijdgebrek heb ik deze nog niet opgeruimd. Dat komt nu mooi van pas. Ik zet de grote tak tegen de taxushaag en bind de tak met wat ijzerdraad aan de heg vast. Perfect!

Daarna ga ik aan de slag met het vogelvoer. Het is een heel gepruts om met een mes het taaie vogelvoer uit de pot te halen en tussen de dennenappel te smeren. Kan dat niet wat sneller, vraag ik mij ongeduldig af?

Ik probeer daarom met mijn handen het vette spul uit de pot te halen en prop het dan in de dennenappel. Dat gaat een stuk beter. Zodra ik er een af heb ga ik naar buiten om de dennenappel in de tak hangen en te kijken hoe het eruitziet. Om buiten te komen moet ik wel door twee deuren……. met mijn vette handen….en vervolgens maak ik ook nog wat foto’s………met mijn vette handen…….

Het is een leuk werkje om in de kerstvakantie te doen. Maar bedenk je tweemaal als je dit met de (klein) kinderen wil gaan doen…..


Want als je het net zo aanpakt als ik kan je daarna meteen aan de voorjaars schoonmaak beginnen! 



De tak van de notenboom, vastgebonden aan de Taxushaag.


Het is een heel gedoe om het vet met een mes tussen de dennenappels te smeren.


Kijk daar hangt de eerste dennenappel.


Klaar. 


Ik hoop dat de vogels het snel ontdekken!


De volgende dag.....


......een komen en gaan van pimpelmezen.


Wat zijn ze mooi!


DIY. Creative with pinecones.

I got a box containing two pots of birdseeds for my birthday. There were some pinecones added to the package too. Maybe to challenge me a bit! The idea is to put the birdseeds on the pinecones, so the birds can feast of this tasty meal. I can already visualize it.

But where to put these cones? Preferably at a spot close to the house like, for instance, in front of the kitchen window. Unfortunately, there is no tree to hang the pinecones in at this spot.

But I have a solution. The other day I cut a branch from the walnut tree. Because of lack of time I have not yet cleared it. That comes in handy now. I put the big branch against the yew hedge and tie it with some wire to the hedge. Perfect!

Having solved that issue, I start to work on the birdfeed. It is a rather fiddly job to get the greasy paste out of the pot with a knife and smear it between the pinecones. Impatient as I am I wonder cannot this be done quicker?

That is why I try to do it with my hands. I grab the greasy paste out of the pot and squeeze it into the pinecone right away. That works a lot better. After having fixed one cone, I go outside to hang the pinecone in the branch to see how it looks. However, to get outside I have to open two doors ....... with my greasy hands and next I take some pictures ……again with my greasy hands .........

It's a great job for the Christmas holidays. But think twice before you are going to do this with your (grand) children .....

Because if you do it the same way I did you can immediately start with the spring-cleaning!


vrijdag 23 december 2016

Kerstmis.







Christmas isn't a season. It's a feeling. 
Edna Ferber

Ik wens jullie allemaal heel gezellige kerstdagen. Maak je niet te druk om het kerstdiner of andere bijzaken, maar geniet van de momenten die je met elkaar kan doorbrengen.

I wish you all a very merry Christmas. do not bother too much about your Christmas dinner or other side issues. Just enjoy the moments you can spend together.

maandag 19 december 2016

Emoties.


Omdat er in de tuin niet veel te doen is, vertel ik jullie deze week over de tentoonstelling van Jordan Wolfson in het Stedelijk Museum te Amsterdam. Ik moet het even kwijt, want het bracht mij behoorlijk van mijn stuk….

Als ik de trap van het Stedelijk museum oploop hoor ik een hels kabaal. Nieuwsgierig loop ik de zaal in. Ik zie een grote pop die aan kettingen hangt. De kettingen zitten aan een mechaniek waardoor de pop kan bewegen. Maar de pop wordt steeds door de kettingen omhoog gehesen en daarna met veel geweld op de grond gesmeten. Keer op keer. De kettingen geselen de pop die van hot naar her wordt geslingerd.

Ik kijk er even naar en denk: ”kan iemand niet wat leuks met deze pop gaan doen?” Dan loop ik ervan weg. Ik vind het verschrikkelijk om naar te kijken.

Ik vervolg mijn museumbezoek en kom in de volgende zaal. Er staat een lange witte bank over de volle breedte van de zaal. Daar ga ik op zitten en overpeins waarom de pop zoveel bij mij losmaakt. Waarom zie ik de pop als een mens? Hij is tenslotte gewoon van plastic.

Als ik opkijk zie ik naast de bank een briefje aan de muur. Er staat op geschreven: Vervolg van de tentoonstelling. Wilt u alstublieft hier uw schoenen uitrekken en onder de bank plaatsen?

Besluiteloos neem ik weer plaats op de bank. Ik heb helemaal geen zin om op mijn sokken de volgende zaal te betreden. Ik kijk onder de bank. Er staan geen schoenen onder. Bah,wat voel ik veel conflict in mezelf en ik ben amper 15 minuten binnen!

Dan loop ik terug naar de zaal met de pop. De pop wordt nu door de kettingen in wisselende poses getrokken. De ogen van de pop knipperen en kijken me vragend aan. Ondertussen overdenk ik  mijn schoenen dilemma. Wat een sukkel ben ik dat ik niet naar binnen ga; ik wil wel maar toch doe ik het niet.

Als de pop opnieuw zijn geseling moet ondergaan en de kettingen oorverdovend op hem neervallen loop ik weer weg. Ik kan wel huilen.

Ik neem een besluit. Loop naar de andere zaal, neem plaats op de bank, doe mijn schoenen uit en zet ze onder de bank. Dan open ik de witte deur……

De tentoonstelling is nog tot t/m 23 april 2017 (Stedelijk)


De pop wordt naar beneden gesmeten.


Wat zegt hij: help?




De kettingen trekken bijzondere patronen op de witte vloer.


De volgende zaal, er staan geen schoenen onder de bank.


Het briefje op de muur.


Dan doe ik mijn schoenen uit en ga door de deur.



There is not much going on in the garden these days. So I will tell you about the exhibition of Jordan Wolfson at the Stedelijk Museum in Amsterdam I visited last week. It moved me a lot, so I have to get it off my chest ....

As I arrive at the Stedelijk climbing up the stairs I hear a horrible noise. I walk into the gallery with some anxiety. I see a big doll on chains hanging from a frame. These chains are connected to a mechanism, which can move the doll around. To my astonishment the doll is first lifted up by the chains and then, with a lot of noise, brutally thrown to the ground. Over and over again. The chains lash the doll while it is tossed around.

I wonder, "Can someone please do something nice with this doll?" I find it too horrible to watch and walk away from it.

I continue my visit to the museum and get into the next gallery. A long white bench is placed over the full width of the room. I sit down on the bench and wonder why does this doll touch me so much. Why do I look upon the doll as a human being? After all it is only made of plastic.

Looking up again, on the wall next to the bench I see a notice. It says: “Shoes are not allowed in the next gallery. Please take out your shoes and place them underneath the bench. Thank you for your cooperation.”

I hesitate and return on the bench. I simply do not want to enter the next room on my socks. I look under the bench. No shoes there. Ugh, hardly 15 minutes in the museum and I already feel so much conflict within myself.

I return to the gallery with the doll. The doll is now being drawn in varying poses by the chains. The doll’s eyes blink and look at me quizzically. Meanwhile, I think about my shoe dilemma. What a “bitch” I am, I want to go inside but I do not.

As the doll has to undergo his scourging again and the chains fall on it with a deafening noise, I walk away. I could cry.

I make up my mind. I walk to the other room, sit on the bench, take off my shoes and place them underneath the bench. Next I open the white door ......

The exhibition runs until April 23, 2017 (Stedelijk)



vrijdag 16 december 2016

My favorite weekend flower week 50.

Vanda


Mother Nature is the great equalizer. You can't get away from it. 

Christopher Heyerdahl

Fijn Weekend!

maandag 12 december 2016

DIY Amaryllis vergulden.


Soms koop ik iets dat op een ingeving wacht. Zo kocht ik laatst een pakje “bladgoud” bij Sostrene Grenes. Ik denk dat het niets met goud te maken heeft, want het pakje “bladgoud” kost iets meer dan een euro.

Onmiddellijk begint het te malen in mijn hoofd…. Wat kan ik ermee doen? De oplossing komt al snel. Ik heb nog drie Amaryllis bollen liggen. Amaryllis bollen vergulden, why not?

Eerst verwijder ik de bruine schutbladeren van de Amaryllis bollen. Met een penseel veeg ik daarna voorzichtig het “bladgoud” op de bloembol. Het materiaal is flinterdun en werkt niet mee. Ik heb vervolgens de bloembol nat gemaakt en het nogmaals geprobeerd. Dit plakt iets beter, maar het blijft een gepriegel. (De volgende keer smeer ik de bloembol in met behangersplaksel)

Van aluminiumfolie maak in een ring waar de bloembol op kan staan zodat deze niet omvalt. Daarna zet ik elke bloembol in een glazen potje voor het zolder raam.

Ik verwacht dat de Amaryllis snel gaat groeien, maar twee weken later is er nog HELEMAAL niets gebeurd! De scene uit de Bond film 'Goldfinger' schiet door mijn hoofd. Zou de bloembol stikken in al dat goud? Ik peuter de bovenkant los.......

Over twee weken is het kerst. Daarom decoreer ik het keukenraam met de vergulde Amaryllis bollen en dennentakken. De Amaryllis is slechts 1 mm gegroeid en ik concludeer:

We zullen het deze kerst zeker zonder bloeiende Amaryllis moeten stellen!




Zonder die bruine schillen is het eigenlijk al mooi. 


Goud erop.



Klaar!


Twee weken later.... de Amaryllis bollen zijn nog niet uitgelopen.


Hoewel het niet is gepland.....


..... staat het ook leuk zonder bloeiende bloemen. 


Ach kijk, 1 mm gegroeid!


We zullen het zonder Amaryllis bloemen moeten doen deze kerst.

DIY gilding Amaryllis.

Occasionally I buy something that is waiting for inspiration. Like the package of “gold-leaf” I bought at Sostrene Grenes. I think it has nothing to do with gold, because the package "gold-leaf" costs just over one euro.

It starts spinning in my head immediately.... What can I do with it? The solution comes quickly. I have bought three Amaryllis bulbs for Christmas. Gilding Amaryllis bulbs, why not?

First I remove the brown outsides of the Amaryllis bulbs. Gently I brush the gold-leaf on the bulb. The material is thin and does not want to cooperate. After wetting the bulb with water, I try again. Now the gold sticks a little better, but it remains a hassle. (Next time I will use wallpaper paste on the bulb).

I make a ring from aluminium foil in order to place the bulb on preventing it from falling over. Finally I put each bulb in a glass jar and place it in front of the windowsill on the attic.

I expected the Amaryllis to grow quickly, but two weeks later, NOTHING has happened! Instantly the scene from the Bond movie ‘Goldfinger’ comes to my mind. Perhaps the bulb is choking in all that gold! Carefully I remove the gold layer from the top ends.

Within two weeks’ time, it will be Christmas. For that reason I decorate the kitchen window with the gilded Amaryllis bulbs and pine branches. The Amaryllis has grown only 1 mm and I realize:

This Christmas we will most certainly be without blooming Amaryllis!