maandag 28 april 2014

Op spitzen. Dansend door de tuin.

Na het zien van het televisie programma "bloed zweet en blaren", over het Nationaal ballet, durf ik dit verhaal bijna niet meer te schrijven. Ik heb namelijk oneindig veel bewondering voor ballerina’s. Maar toch......hier is mijn verhaal.

Het is nu tijd om de tulpen te koppen. Daarmee bedoel ik, dat ik de bloem weghaal van de uitgebloeide tulpen. Het valt niet mee om me een weg te banen tussen al die honderden tulpen in een border van 5 m. breed.

Misschien heb ik teveel fantasie, maar ik stel me voor dat ik op spitzen door de border kan trippelen, heel sierlijk buk en een uitgebloeide tulp afbreek. Geen tulp wordt beschadigd met de smalle spitzen aan mijn voeten. Dit alles in mijn fantasie natuurlijk. De werkelijkheid is dat ik op een paar lompe tuinlaarzen voorzichtig door de border stap en telkens op een nog bloeiende tulp trap.

Spitzen. Hoe zou dat aan je voeten voelen? Pijnlijk, zegt mijn oudste dochter. Toch wil ik ze eens passen. Natuurlijk durf ik niet naar een winkel om het te vragen. Ze zien me aankomen! Tuinvrouw wil spitzen passen. Ik bestel ze over het internet en na een paar dagen, komt de postbode het pakket bezorgen.

Ik ga meteen passen. De voorschoen is keihard. Het valt niet mee mijn voet erin te wurmen. Het lijkt net of je voet in een te klein bloempotje wordt geplant. Au! Ik probeer als een echte ballerina op mijn tenen te staan. Voorzichtig. Ik hou me vast aan het aanrechtblad en steun met mijn andere hand op de keukentafel. Dan sta ik op mijn spitzen! Pijnlijk? Het is gewoon niet te beschrijven. Het doet ZEER! Ik doe ze zo vlug mogelijk uit.


Conclusie:  alleen in mijn fantasie kan ik met spitzen aan mijn tulpen koppen. Voor het echte werk moet ik gewoon mijn lompe laarzen aan!

 

                                                Informatie over de tuin klik hier:

Tulpen veld. Hoe moet ik daar doorheen?

Deze tulp moet zeker gekopt worden.

Dromen...Als ik op spitzen door de border kon....

De realiteit: lompe laarzen.

Mand met uitgebloeide tulpen.

maandag 21 april 2014

Appelbloesem, een idylle.

De bloei van fruitbomen duurt maar kort. Het leek me daarom wel idyllisch om een blog te schrijven onder de bloeiende appelbomen.

In Japan houden ze een feest als de kersenbloesem bloeit. Ik heb er wel eens iets over gelezen in een boek van Bertus Aafjes. Families gaan gezamenlijk onder de bloeiende kersenbomen eten. Is dat niet een goed initiatief?

Wat ik me ook herinner uit het boek is, dat de bloeiperiode wordt opgedeeld in drie dagen.
Dag 1: de dag van de belofte.
Dag 2: de dag van de verrukking.
Dag 3: de dag van de herinnering.

Ieder jaar als de fruitbomen bloeien denk ik hieraan. Mijn ouderwetse appelbomen hebben grappige namen. Zoals 'Rode van Boskoop' en 'Zoete Hollaers'. Wanneer ik naar mijn appelbomen kijk, zie ik bij de 'Zoete Hollaers' de dag van de belofte, terwijl ik bij 'Rode van Boskoop' de dag van de verrukking zie. Gelukkig duurt zo’n dag wat langer dan 24 uur. Ik zie soms dagenlang de dag van de verrukking!

De perenboom aan de straatkant is uitgebloeid op een enkel bloemetje na. De bloei was overweldigend verleden week, maar de dag van de herinnering is nu aangebroken.

Daarom probeer ik zoveel mogelijk van de bloesem te genieten. Want voor je het weet is het voorbij. Voorbij?  Niet volgens deze klassieke Japanse haiku*:  


Kijk, appelbloesem!
Het wachten is nu alleen
nog maar op appels.

*De haiku is van oorsprong een Japanse dichtvorm

 


                                                   info over de tuin klik hier:


Bank onder de appelbloesem.

Ik op de bank, ijverig aan het schrijven.

De dag van de belofte, bloesem van de 'Zoete Hollaers'

Appelbloesem,  'Zoete Hollaers'.

Dag van de verrukking 'Rode van Boskoop'.


Appelbloesem 'Rode van Boskoop'

Dag van de herinnering. Perenbloesem uitgebloeid.

Japanse families onder de kersenbloesem.


Kersenbloesem in Japan.






maandag 14 april 2014

Naar de Keukenhof.

Tulpen Red Impression, Pink Impression en Apricot Impression.

"Wil jij dit jaar nog naar de Keukenhof?" Vraagt mijn man me. "Jazeker!" 

Het is ongeveer twee uur rijden vanaf ons huis. Bij de Keukenhof ( www.keukenhof.nl) aangekomen lopen we linea recta naar de Historische tuin. Het is mijn favoriete plekje. Op de bankjes tegen de warme muur kun je heerlijk naar de mensen kijken. Alle nationaliteiten komen voorbij en allen fotograferen hetzelfde perk met rode tulpen dat in volle bloei staat. Het is net een kolkende zee van rood. 


Rode tulpen. Net een kolkende zee van rood.
Dan lopen we naar de voorbeeldtuinen. Die wil ik niet missen. De recycle tuin was heel 'out of the box'. Een doorgezaagde container als tuinhuis. Daar moet je maar opkomen. De kook tuin gaf me ook inspiratie. De lichtgroene kleur die erin is gebruikt, daarvan heb ik nog een potje staan. Ik ga mijn blikken in die kleur verven. Het harde groen van de plastic potten vind ik lelijk. Te hard; maar wel origineel gebruikt.


Een doorgesneden container als tuinhuisje. Kom maar eens op het idee.

De Kook tuin. De zachtgroene kleur vind ik mooi, de felgroene aan de rechterkant vind ik te hard voor in de tuin.
Even uitrusten op de bijzondere bankjes van hout en strobalen. We luisteren naar de Russische vrouwen die achter ons zitten te kwebbelen. Waar zouden ze over praten? 
Bijzondere bank gemaakt van strobalen en spitvorken.
Voor de molen ligt een perk met roze tulpen, hyacinten en vergeet me nietjes. Wie zich afvraagt hoe de hyacinten zo mooi rechtop staan; elke hyacint krijgt een ijzeren stokje! Bedenk eens hoeveel ijzeren stokjes je nodig hebt voor een groot perk.....voor de hele Keukenhof!


Border met roze tulpen, vergeet me niet en Hyacinten.


Alle Hyacinten worden vastgezet met een ijzeren stokje.


Molen op de Keukenhof met een klomp. Lekker Hollands! 

Omdat het zulk mooi weer is gaan we alleen het orchideeën paviljoen in. Mijn jongste broer exposeert daar met zijn Paphiopedilum orchideeën.(www.pporchideeen.nl ) Voor de grap tellen we hoeveel mensen er in 5 minuten een foto maakten van zijn orchideeën. Het zijn er 32! Ik stap trots het paviljoens uit. Mijn broer!


Stand met donkere Paphilopedilum.

Stand met wit/groene Paphilopedilum.

Paphilopedilum.


Vervolgens bekijken we het gedeelte bij de grote vijver. Enorme kleurvlakken gemaakt van bloeiende tulpen. Het ziet er schitterend uit. Ik spreek een tuinman aan die een perk hyacinten uitsteekt. (Allemaal met een ijzeren stokje natuurlijk ). Ik vraag hem wat ze gaan planten. Het worden narcissen. Uit de koeling weliswaar, want ook voor de bezoekers die nog komen, moet er iets te zien zijn. The show must go on. 


Grote perken vol tulpen bij de vijver.



Altijd mooi. Een zee van Muscari.

Met een hoofd vol ideeën gaan we naar huis.

Thuisgekomen doe ik nog een rondje door de tuin. Mijn bloembollentuin gloeit in het avondlicht.

Tevreden zie ik een splintertje Keukenhof!


 Thuis. Stukje van de tuin in donkere kleuren met witte accenten.


Roze border in het avondlicht.


Open tuindagen: 24, 25, 28, 29 en 30 april. 1, 2 en 3 mei. Alle dagen van 10.00u-13.00u

                                         Info over de tuin klik hier.

maandag 7 april 2014

Lente. Rondleiding door de tuin met Kabouter Joop.


Hallo daar ben ik weer, Kabouter Joop. Ik moet een rondleiding geven door de tuin. Ik heb geen zin. Daarom heb ik me verstopt achter een grote tulp! Maar ze heeft me toch gevonden. Daar gaan we dan maar.


We beginnen voor de heg aan de straatkant. Ze heeft mooie narcissen en tulpen, maar er staat veel onkruid tussen de tegels. Zien jullie die paardenbloem een klein eindje verderop?



Persoonlijk hou ik wel van paardenbloemen, maar zij trekt ze allemaal uit. Even blazen, anders verveelt ze zich maar!


De voortuin. Dat gras is zo groen, dat doet pijn aan mijn ogen. Laten we snel verder lopen.


Het is een heel eind langs de oude schuur. Overigens mag deze schuur wel eens een likje verf. Ze zou het verleden jaar doen, maar ho maar! Ze ging gewoon naar het strand!


Nu zijn we in de pluktuin. Hier sta ik meestal. De narcissengeur is echt overweldigend. Om hoofdpijn van te krijgen. Over een maand zijn die narcissen gelukkig uitgebloeid.


Zoals jullie kunnen zien heeft ze behoorlijk opgeruimd. Op dit plekje komt weinig zon. Daarom heeft ze de potten met bollen hier gezet. Dan gaan ze niet zo snel bloeien. Alsof dat helpt als het 22 graden is! 


Kijk eens wat er al bloeit. Ze zit elke dag op de bank naar haar tulpen te kijken. 


Het volgende tuingedeelte; dit noemt ze nu de narcissen tuin. Het duurt nog even voordat alle witte narcissen bloeien. Laten we snel doorgaan naar wat meer kleur!


Hier stond de vorige keer een witte tafel, maar die staat nu ergens anders. Waarom doet ze dat? Is ze wispelturig of wil ze jullie expres in de war brengen?


We zijn een hoek omgeslagen. Dit is haar interpretatie van een bloemenweitje. Vinden jullie die kleine tulpjes ook niet leuk?


Die hoge toortsen heten Frittelaria persica. Die heeft ze uitgekozen omdat de herten ze niet lusten. Maar ze wist niet dat de slakken er dol op zijn. Nu loopt ze elke avond rond met de zaklamp om slakken te rapen! Knots is ze!


Gelukkig, we zijn weer rond. Nu hoop ik maar dat het niet al te druk wordt met die open tuin dagen. Ik ben namelijk erg op mijn privacy gesteld. Tot een volgende keer,

Kabouter Joop.

Open tuindagen: 24, 25, 28, 29 en 30 april. 1, 2 en 3 mei. Alle dagen van 10.00u-13.00u

                                               info over de tuin klik hier:

donderdag 3 april 2014

Longwy schaal met ranonkels.

Afgelopen week had ik wat ranonkels op een schaal. De foto ervan wil ik jullie niet onthouden. Voor de liefhebbers van mooi aardewerk en voor diegene die net zoveel van ranonkels houden als ik. Vinden jullie het niet geweldig voorjaarsachtig op zo'n oud schaaltje?
   
                                           info over de tuin klik hier

Ranonkels op oude Longwy schaal.