maandag 31 maart 2014

Geur. Subtiel of opdringerig?

In de tuin bloeit het bolgewas Iris aucheri. Deze 15 cm hoge onbekende Iris, is van een zeldzame schoonheid. Heel lichtblauw, met een groengele streep op de onderste lip. Bij tegenlicht lijkt de bloem wel doorschijnend. 

Om mijn bloembollen leverancier (www.deenbloembollen.nl) te laten zien hoe goed deze Irissen het doen, stuur ik hem een foto. Daarop antwoordt hij: „Heb je ze al geroken?” 

Nou nee. Als je scherpe foto's wil maken, moet je je adem inhouden. Dus van geur heb ik niets gemerkt. Om de geur te leren kennen pluk ik een Iris uit de tuin en neem die mee naar binnen.

Ik ruik aan de Iris… . Ze geuren naar een lente weitje. Mijn man vindt het een combinatie van freesia en lelies. Een subtiele geur. Het past bij deze lichtblauwe bloem.

Ik ga de tuin in en pluk een heleboel verschillende bloemen. Dan probeer ik een voor een om de bloemengeur te beschrijven. Het is moeilijk! Ik ruik banaan met een vleugje citroen, vanille en heel veel leliegeur. De bloemen zet ik in een tulpenvaas in het keukenraam.

Als ik ’s avonds de keuken binnen ga, komt een zware bloemengeur me tegemoet. Wat een geur explosie. De lelie geur van de narcissen bezorgt me bijna hoofdpijn. 

Geurende bloemen zijn geweldig in de tuin. Maar in huis, zijn sommige voor mij net iets te opdringerig!


                                                     info over de open tuindagen klik hier:

Iris aucheri, de bloemen lijken wel doorschijnend.

Iris aucheri met groen/gele streep op de onderste lip.

Ook nog winterhard!

Een veldje is schitterend.

In het keukenraam een geur/kleur explosie.

Close up, tulpenvaas met ouderwetse narcis 'Bath's Flame'

.

maandag 24 maart 2014

Geen rozen zonder bladluizen.


De rozenstruiken in mijn tuin zijn met het zonnige lenteweer enorm uitgelopen. Maar al die frisse blaadjes zitten ook meteen onder de bladluizen. Gelukkig weet ik een effectieve methode om bladluizen te bestrijden. 

In de beginjaren van mijn tuin carriere, had ik nog geen groene vingers. Daarom vroeg ik mijn opa of hij misschien een tip had om bladluizen te bestrijden. 

„Bladluizen?” zei mijn opa: „Je moet zorgen dat je de eerste vangt.” Wat was dat voor tip? Een beetje beduusd ging ik naar huis. De eerste bladluis vangen? Er zaten er immers duizenden! Ik ging, zoals altijd, weer met spiritus en zeepsop spuiten.

Naarmate de tuin vorderde had ik helemaal geen zin meer om steeds sopjes te maken om bladluizen te bestrijden. Als ik tijdens mijn rondje door de tuin wat bladluizen zag, kneep ik ze meteen dood tussen duim en wijsvinger. De plaag bleek in een week onder controle. 

Opeens realiseerde ik me dat ik precies deed wat mijn opa me had gezegd. „Vang de eerste bladluis”.

Zo ga ik nu al jaren te werk. Is dat niet helemaal bio en eco? Natuurlijk wordt ik geholpen door lieveheersbeestjes, koolmezen en sluipwespen. Die zijn namelijk dol op bladluizen. 

Ik vertel dit verhaal soms aan bezoekers van mijn tuin. Ze gruwen ervan. Maar ik geef er niet om, want het werkt.

En van bladluizen doodknijpen; daar krijg je pas echte groene vingers van! 

                                            Voor open tuindagen klik hier:


Zomer. Roos Fatin Latour in bloei, zonder bladluizen.

Fris uitgelopen rozenblaadjes.

Met een druppeltje dauw is dat niet te versmaden door een luis.

Bladluizen op de rozenknoppen. Knijp ze dood.

Nog een vijand in aantocht.

maandag 17 maart 2014

De allereerste tulpen, kort maar krachtig.


Wat een zonnige week hebben we gehad. Mijn vroege tulpen zijn spontaan gaan bloeien. Het is de tulp Pulchella violacea, een botanische soort.

Ik heb deze botanische tulpjes in potten geplant samen met Lathyrus vernus. Helaas, de combi die ik in gedachten had is niet uitgekomen. Lathyrus vernus bloeit nog maar net, met een enkel bloemetje, terwijl de tulpen in volle bloei staan. Maar dat mag de pret niet drukken!

T. Pulchella violacea is met 15 cm hoogte een bescheiden tulp. De fuchsia roze bloemen vallen echter enorm op. Het is een echte Barbie kleur. Als je in het hartje kijkt zie je een zwarte bodem. Ik vind dat een schitterende combinatie van Moeder Natuur.

Misschien komt het door het hemelse weer, maar ik constateer dat de bloei van dit kleine tulpje hooguit anderhalve week heeft geduurd. Jammer? Tja.Terwijl ik dit schrijf schiet me een toepasselijke regel uit een songtekst te binnen: 

Maar wat mooi is duurt maar even, dat is lang genoeg voor mij *)

Tenslotte kunnen we van de foto’s eindeloos genieten!

(*uit “Engel voor een dag” van de Zeeuwse band BLØF



                                                  

Tulipa Pulchella violacea met donker hart.

Barbie roze tulp 's morgens vroeg.

De combi met Lathyrus vernis komt niet tot zijn recht.


Rij potten met de botanische tulpen.

Genieten van elke dag dat het duurt.

Strak blauwe luchten, zorgen voor een korte bloei! 

Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Potten met T. Pulchella violacea, tegen het oude hek.

maandag 10 maart 2014

100 witte krokussen.

Afgelopen najaar plantte ik 100 witte krokussen in blauwe bloempotjes. De krokussen bloeien nu. Ik zet ze buiten op tafel bij de keuken om er maximaal van te genieten.

In mijn enthousiasme sleur ik mijn man naar het keukenraam om mijn creatie te bewonderen. “Hoe vind je het?” vraag ik. “Ik vind het een beetje te blauw,” zegt mijn man. “Er moet nog een wit streepje op het potje”.

Een wit streepje? Ik haal een wit lintje en knoop dit om het bloempotje. Hij heeft gelijk, het is  leuker.

“Dan zou ik een draaiplateau moeten hebben om dat streepje op de potjes te verven. Wat hebben we nog in huis dat draait”, zeg ik. “Neem de slacentrifuge", suggereert mijn man, in de wetenschap dat ik dit onding al 25 jaar geleden heb weggegooid. "Of de schroefboormachine, die draait ook langzaam.” 

Mijn man gaat hardlopen. 

Ondertussen draait mijn creatieve hersenhelft op topsnelheid! De schroefboormachine. Als ik daar de schuur drum op zet heb ik een draaiend plateau. Maar ik kan die machine niet met één hand bedienen en tegelijk verven. De schroefboormachine moet in de bankschroef! 

Ik klem het gevaarte in de bankschroef. Gesteund door een potje schroeven aan de ene en een plastic bakje aan de andere kant, staat de schroefboormachine waterpas. Mijn geïmproviseerde draaiplateau is klaar.


Lieve bloglezer, ik begrijp dit is abracadabra, maar ik heb een foto gemaakt voor de duidelijkheid!

Ik druk met een hand op de knop van de schroefboormachine en verf het draaiende potje met mijn andere hand. Het gaat heel goed. Als mijn man terug komt van het hardlopen is het werkje al lang klaar.

Tot slot de foto's. Geniet mee van mijn witte krokussen. In blauwe potjes. Met een machinaal geverfd wit streepje!

                                              info over mijn tuin klik hier:

Crocussus Jeanne D 'arc.

Witte krokus.

100 krokussen zijn prachtig.

Potjes blauw geverfd met en wit streepje

De potjes op tafel.

Als de zon er door schijnt geven de krokussen licht.

Creatieve opstelling van een draaiplateau.
Dit alles om een wit streepje op een bloem potje te verven!

maandag 3 maart 2014

DIY. Perentakken als decoratie.


Waar zal ik over schrijven, er gebeurt zoveel op dit moment in de tuin. Om mijn gedachten te verzetten en omdat er ook gewerkt moet worden, snoei ik vanmorgen eerst maar eens de perenboom aan de straatkant.

Perenboom in bloei, begin mei.

Er zitten dit jaar veel waterloten aan de perenboom. Waterloten zijn recht omhoog groeiende takken. Die moeten er allemaal af; ze vragen namelijk veel energie van de boom.


Bundel waterloten, konijnenhooi en containerpot met bloembollen

Met de bundel gesnoeide waterloten loop ik naar de afvalbak. Wat een mooie takken, kan ik daar niet iets mee, denk ik terwijl ik langs de oude aardappelmanden met bloembollen loop.

Ik stop bij de manden en probeer van de gesnoeide takken een rand te maken. Dat lukt niet. Iets anders? Ik steek de takken aan weerszijden door de gaten van de aardappelmand en het blijft meteen zitten. Deze ronde vorm is naar mijn zin. Het geeft body aan de manden waar straks de keizerskronen in gaan bloeien.

In de oude aardappelmanden. Containerpot met keizerskroon, stro en snoei hout.

Ik kom nog wat konijnenhooi tekort om de lelijke zwarte rand van de plastic container pot te bedekken. Snel op de fiets naar dorp. Ik zie tot mijn verbijstering dat ik mijn vuile tuinhandschoenen nog aan heb op de fiets. Ik zit kennelijk in mijn flow!

Het snoeihout blijft vanzelf zitten in de gaten van de mand.

Thuisgekomen heb ik de randen met het hooi opgevuld en de takken in de manden gestoken. Tevreden kijk ik naar het resultaat. Het ziet er helemaal leuk uit.

Voordeur met de manden.

Een tip voor diegene die dit wil namaken: doe dit knutselwerkje niet bij de voordeur. Want dan moet je, net zoals ik, de rest van de week stro uit het huis vegen!

                                               voor open tuindagen klik hier: