maandag 27 januari 2014

Tuinbezoek aan Great Dixter.



Even wegdromen, er is nu toch niet veel te doen in de tuin….

Laat ik jullie meenemen naar Great Dixter, de tuin van Christopher Lloyd in Engeland. Ik bezocht de tuin afgelopen jaar op een schitterende dag in juli.

Als eerste ging ik het oude huis bekijken. Toen ik de eeuwenoude huiskamer binnenkwam kon ik me voorstellen hoe Christopher daar zijn brieven en boeken schreef bij de grote open haard. Een aardige suppoost attendeerde me op een andere kamer één etage hoger. Van daaruit was  een schitterend uitzicht over de tuin. Het huis was enig, maar de tuin nog leuker.

Ik had de tuin jaren terug al eens bezocht. Het viel mij op dat de planten er nu veel beter uitzagen dan de vorige keer dat ik er was. Grote hoge planten. De kleuren lekker knal, veel geel, rood, paars en wit. Een uitbundig plantenfeest.

Maar er waren ook subtiele planten combinaties, bijvoorbeeld Geranium gecombineerd met Salvia of Nepeta in mauve tinten. En er waren begerenswaardige soorten die ik nog nooit had gezien. Zoals de zacht roze Angel’s fishing ( Dierama) in de verzonken tuin.

Ik dwaalde eindeloos rond in deze tuin. Wat gaven deze grote plantengroepen veel kracht. Het leek net een heel groot schilderij van Karel Appel!

Tot besluit kocht ik in de nursery een plant als souvenir aan Great Dixter. Na lang wikken en wegen werd het de gele toorts, met de naam Christo’s Yellow Lightning. Een Verbascum, ongeveer 1.80 hoog. Leuk voor in mijn voortuin.

Wegdromen is prima. Maar de realiteit is dat ik in elke tuin wat leer van de eigenaar. De filosofie van Christopher Lloyd: Wees creatief en voel je vrij om te doen wat je zelf leuk vindt.

Met die gedachte in het achterhoofd heb ik voor bij mijn nieuwe roze rozen, rode dahlia’s en blauwe aardappelen (Bleue d’Atrois) besteld!

                                                  info over mijn tuin klik hier



Het huis, zijaanzicht.

Vanuit het raam 1e etage

Border met felle kleuren.

De beplanting is hoog.

Weelderige beplanting.

Zo'n groentetuin wil iedereen wel!

Het huis met de overvolle border

Bonte kleuren, hoge beplanting.

Maar ook subtiele combinaties.

Ik voel me klein tussen die hoge planten.


Bijzondere plant, zacht roze Angel's fishing. (Dierama)

maandag 20 januari 2014

Lentekriebels in januari?

De winter is tot nu toe zacht. Als ik naar buiten loop hoor ik de vogels. Ze maken typische voorjaarsgeluiden. Hebben ze nu al lentekriebels?

Om van de tuin te genieten moet ik op mijn buik liggen. In de voortuin bloeien de sneeuwklokjes, de eerste bode van de lente. Deze sneeuwklokjes heten Galanthus elwesii. Ze kunnen beter tegen droge omstandigheden en zijn wat groter dan de gewone sneeuwklok. Galanthus elwesii valt lekker op. Daar hou ik van in deze tijd van het jaar.

Onder de pruimenboom bloeien enkele cyclamen in teer roze. Schattig die kleine bloemen. In de potten verderop zie ik een bloem in de Lathyrus vernus. Een onbekende maar fantastische voorjaarsplant. Straks zal deze uitbundig bloeien met de botanische tulpen die ik erbij heb geplant. Onder de Taxushaag bloeit warempel een vergeet-me-nietje.

Tegen het huis, zie ik de groene bloemen van Helleborus corsicus. De plant heeft zich in een spleet tussen de muur en het pad gevestigd. Een plant met eigen initiatief! De bloemen van de Helleborus hangen altijd naar beneden om het stuifmeel te beschermen tegen de regen. Als ik op de grond ga liggen kan ik de bloemen fotograferen.

Van de grond krijg ik geen lentekriebels. Die is nat en koud.

Maar voor mijn planten, ga ik door het stof!

                                               romantischerozentuin.nl
 
Galanthus elwesii.

Sneeuwklokje Elwesii.

Nog meer sneeuwklokjes.

Tuincyclaam in teer roze.

Close up tuincyclaam.

Bloem in Lathyrus vernus, een onbekende voorjaarsbloeier.

Vergeet-me-nietje in januari, nu al in bloei.

Helleborus corsicus, ik ga door het stof.

De plant heeft zich in een spleet tussen het huis en het pad gezaaid.





maandag 13 januari 2014

Het "gouden" schepje.

Ik ben gek op (tuin) gereedschap. Het valt me zwaar een goede stand met gereedschap voorbij te lopen zonder iets te kopen. Maar de stand met koperen gereedschap op de tuinbeurs van Beervelde, keurde ik geen blik waardig. Koperen gereedschap; dat is naar mijn idee iets voor een tuinvrouw met gouden kranen in de badkamer. Ik liep er altijd met een grote boog omheen.

Totdat ik deze zomer werd getipt door een oudere tuinvrouw. Zij vertelde me dat het bewerken van kleigrond met koperen gereedschap veel minder kracht kostte. Minder kracht? Dat was wat voor mij!

Afgelopen najaar bezocht ik daarom toch de stand ‘Kopersporen’ op Beervelde. Daar raakte ik in gesprek met Henny Schalen, de standhoudster. ( www.kopersporen.nl)  Zij vertelde me enthousiast over haar koperen gereedschap, dat overigens van brons bleek te zijn.

De voordelen: Het werkt gemakkelijker omdat het scherper is en het kleeft minder aan, roest niet en laat kopersporen achter in de bodem. Deze kopersporen worden door de planten opgenomen en bevorderen de groei.

Thuisgekomen heb ik het schepje meteen in gebruik genomen. En met veel plezier. Het is ongelofelijk dun van materiaal, maar toch heel sterk. Daardoor schept het gemakkelijk in mijn zware kleigrond. De randen zijn scherp en ik kan er heel goed mee ‘schoffelen’ als ik het schepje plat hou.

Wie had dat gedacht in 2014?


Terug naar het bronzen tijdperk!

                                      Voor open tuindagen click hier

Bronzen gereedschap.( Legering van 92% koper met tin)

Henny in de stand 'Kopersporen' op tuinbeurs Beervelde.

Het kleine schepje rechts, heb ik gekocht.

maandag 6 januari 2014

Ik hou van mos.


Van de week is er een plankje van de schuur gewaaid. Ik ben verrast over de mooie korstmossen die erop groeien.

Dit plankje geeft aanleiding om ook andere mossen in de tuin te fotograferen. Lang hoef ik daar niet naar te zoeken. In alle donkere hoeken van de tuin groeit mos.

Mos is prachtig als de zon erop schijnt. Fluweel zachte kussentjes, hoog en kort polige tapijtjes mos,  in alle schakeringen groen. Ik moet geduldig wachten met mijn camera tot de zon er is, want zoals gezegd, mos groeit op donkere plekken. 

Hoe de mossen in mijn tuin heten weet ik niet. Maar mossen hebben grappige namen zoals, langkapselsterretje, kalkgoudmos, bossig kronkelsteeltje. Of wat te denken van pluimstaartmos? Alleen al voor de naam zou je ze willen hebben!

Niet iedereen houdt van mos. Soms wordt me door bezoekers geadviseerd om het mos met azijn te besproeien. Daar gaat het namelijk dood van. 

Bij zo’n advies denk ik in stilte: over smaak valt niet te twisten.


Ik hou van mos!

                                      romantischerozentuin.nl

De schuur, hier is het plankje afgewaaid.

Het plankje van de schuur.

Close up, er groeien prachtige korstmossen op.

Betonnen bal met mossen erop.

Op het stapelmuurtje groeien heel veel mossen.

Schitterend mos op de rand van de muur.

Mos tussen de oude stenen van de oprit.