maandag 26 augustus 2013

Dahlia’s overwinteren. De methode van Kees.

           


Als ik de auto bij mijn schoonouders parkeer kijk ik altijd met een schuin oog naar de dahlia’s van hun buurman Kees. Elk jaar staan op de zelfde plaats witte dahlia’s. Dat kan geen toeval zijn. Zou hij ze in de grond laten zitten?

Om dit te onderzoeken gingen mijn schoonmoeder en ik zijn tuin bezoeken. Kees vertelde dat de dahlia’s inderdaad in de grond bleven zitten. Zelfs de strenge winter van 2012 hadden de dahlia’s overleefd. Mijn schoonmoeder en ik waren met stomheid geslagen.

Kees onthulde het geheim van zijn succes. In het najaar knipte hij de dahlia’s af. Als er vorst voorspeld werd gooide Kees wat coniferentakken, wat compost en eventueel een oude jas over de dahlia’s. Dat was alles! Wij namen ons voor dit ook te proberen.

Ik besloot de helft van mijn dahlia’s in de schuur te bewaren en de andere helft in de grond te laten. In het najaar knipte ik de dahlia’s af. Toen er vorst kwam, had ik alle oude jassen nodig om mijn Hyacinten te beschermen. Coniferentakken zoals Kees had ik ook niet. Ik improviseerde daarom met plastic potten met daarin oude kranten.

Dat de winter lang was weet iedereen nog wel, ik sleepte tot april met de plastic potten. Bij vorst de potten erop en bij dooi er weer af.

In het voorjaar bekeek ik de schade. De dahlia’s in de schuur hadden het geen van allen overleefd. Ik gaf de dahlia’s in de grond geen schijn van kans.

Maar tot mijn verwondering kwamen de dahlia’s die ik in de grond had laten zitten in juni toch boven. Ook mijn schoonmoeder oogstte succes. We waren apetrots.

Inmiddels bloeien de dahlia’s. Niet zo overweldigend als bij Kees. Maar je hebt natuurlijk altijd baas boven baas. 



Dahlia 'Fuchsiana'
Dahlia 'Cornel'
April, de plastic potten met kranten erin liggen nog klaar.

Overwintering Dahlias. The method of Kees.

If I park my car to the drive of my parents in law I always look to the dahlias of their neighbor Kees. He grows white dahlias every year, at the same spot. That can not be a coincidence. Would he leave them in the ground?

To investigate this, my mother in law and I were visiting his garden. Kees told us that  the dahlias indeed remained in the ground. Even the harsh winter of 2012 the dahlias had survived. My mother in law and I were speechless.

Kees revealed the secret of his success. In the autumn he cut off the dahlias. If there was frost predicted Kees threw over his dahlias some conifer branches, compost and optionally an old coat. That was all! We disided to try this too.

I kept half of my dahlias in the barn and the other half I left in the ground. In the autumn I cut off the dahlias. When frost came, I needed all my old coats to protect my Hyacinths. I had no conifer branches like Kees. Therefore, I improvised with plastic pots containing old newspapers.

Every gardener remembers that long winter. I dragged to April with the plastic pots. When there was frost the pots went on and with thaw the pots were taken off.

In spring I looked at the damage. None of the dahlias in the barn had survived. I gave the dahlias in the ground no chance.

To my astonishment the dahlias that I had left in the ground came up in June. Even my mother in law was successful. We were very proud.

In the meantime the dahlias are blooming. Not as overwhelming as with Kees. But of course he is the master!


 

maandag 19 augustus 2013

Zomerfijnstraal. Liefde op het eerste gezicht.



Jaren terug zag ik in een tuin een 80 cm hoge witte fijnstraal. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik vroeg de naam, maar de eigenaresse had een tuinman en werkte zelf nooit in de tuin. Ze had geen idee.

Later zag ik de plant bij Ploeger. Hij stond in een pot met een moederplant. Die fijnstraal moet je zaaien, vertelden ze me. Maar zaden hadden niet en de moederplant was natuurlijk niet te koop.

Weer een jaar later zag ik de plant in een Franse wegberm staan. Geen zaad eraan. Geen naamkaartje ook! Het was om moedeloos van te worden.

Tot twee jaar terug …

In Zwitserland, tegen de grens van ItaliĆ« stond de plant overal in het wild te bloeien. Op de spoorrails, in de volkstuinen, maar ook in de wegberm naast de camping. ’s Avonds na de afwas ging ik kijken of er al zaden aan zaten.

Voor dit doel had ik het papieren zakje van de croissants in mijn zak gestoken. De zaden waren minuscuul klein. Een puntje van het croissant zakje vol zaden maakte me innig tevreden.

Ik zaaide het zaad in de pluktuin en de plant kwam op. Hij bloeide van juli tot november. De naam vond ik uiteindelijk op het internet, Erigeron annuus, zomerfijnstraal

Vandaag ontdekte ik honderden zaailingen in de pluktuin. Het ziet er naar uit dat deze zomerliefde een blijvertje is!

Open tuindagen zie:

                                       romantischerozentuin.nl
Erigeron anuus. Zomerfijnstraal close up

Erigeron annuus. Zomerfijnstraal bloeiwijze

In de pluktuin, honderden zaailingen.

maandag 12 augustus 2013

De paarse Morgenster.



De paarse Morgenster is een bijzondere verschijning in mijn tuin. Hoe ik er aan kom? Geen idee, waarschijnlijk is deze 'ster' gewoon aangewaaid.

Er wordt ’s morgens altijd gevraagd naar de naam van deze tweejarige plant. De Morgenster (Tragopogon porrifolius) is een 1.20m. hoge, ijle plant. Elke ochtend gaan de amethist kleurige bloemen open tot het middaguur. Dan sluiten de bloemen zich en ziet de plant er groen en onopvallend uit. Er is overigens ook een gele variant. (Tragopogon pratensis)

Veel mensen hebben de Morgenster nog nooit in een tuincentrum te koop gezien. Dat is logisch, want de Morgenster heeft een penwortel. Planten met penwortels houden niet van verplanten. Het beste is deze ter plekke te zaaien. Na de bloei komen er mooie pluizenbollen aan. Zoiets als paardenbloemen, maar dan groter. 

Voor de liefhebbers verzamel ik altijd zaad van de Morgenster zodat ieder het thuis kan proberen, zonder in verleiding te komen om zaden te stelen.

De Morgenster is een plant voor matineuze tuinmensen. Want als de bloemen ’s middags gesloten zijn, hoor ik er niemand meer over!

Voor open tuindagen zie:       




De Morgenster, nog net niet helemaal open.

De Morgenster open

De Morgenster uitgebloeid

Pluizenbol van de Morgenster

maandag 5 augustus 2013

Op tuinreis naar Engeland.



Deze zomer zijn mijn man en ik naar Engeland af gereisd. We bezochten onder meer Eden Project. Een futuristische plantentuin in Cornwall.

De toegang had een pittig prijskaartje, 23.50 pond p.p. (€ 28.-) Maar als je van ver bent gekomen dan wil je het zien.

Eden Project is in een vallei gebouwd. De enorme koepels, waar de tropische plantentuin in is gehuisvest, domineert het landschap. Ik las dat de diameter van de grootste koepel 125 m. was en de hoogte 55m!

Op weg naar de koepels kwamen we langs schitterende plantengroepen. Ze hadden verschillende thema’s. Bijvoorbeeld planten uit de tijd van de DinosauriĆ«rs.

Verderop pergola’s met rozen, velden met lavendel en een prachtige groentetuin; snijbiet naast afrikaantjes, prei en radijs. Daar bevond zich ook de ingang van de grote koepel, die we al kenden uit de James Bond film, ‘Die Another Day’. We konden niet wachten om het van binnen te gaan bekijken!

In de koepel was een regenwoud aangeplant. We zagen een grote variatie aan palmen, varens en andere grote jungle planten. Af en toe herkende ik kamerplanten die waren uitgegroeid tot reuzen. Vlinders vlogen rond in prachtige kleuren. Een waterval van weet ik hoe hoog stortte naar beneden. Tropische vogels scharrelden op de grond. Ik voelde me een plantenjager uit het verleden. Al die onbekende soorten.

De hoogste loopbrug was geopend naar de nok van de koepel. Langs een wiebelige maar stevige trap klommen we omhoog. Daar vandaan hadden we een prachtig overzicht op de jungle onder ons. Het uitzicht, op grote hoogte naar de toppen van de palmen was spectaculair.

Even bijkomen in het restaurant met een kop thee en scones. Dan verder naar de volgende koepel met mediterrane planten. Daar zagen we planten die we beter kenden. Bougainville, olijf en zonnebloemen. Alle planten tot in de puntjes verzorgt. Heel knap.

Voor de kinderen was heel veel te doen, maar nergens iets met een beeldscherm. Zelf doen, onderzoeken, aanraken, rommelen. Dat is het uitgangspunt. 

Eden Project is een fris, hip en vooral vernieuwend plantenavontuur. We waren diep onder de indruk.

Na een heerlijke week trof ik thuis mijn eigen planten jungle aan. Ik kon meteen aan het werk!


Voor open tuindagen zie:

                           romantischerozentuin.nl

De koepel domineert het landschap.

Planten uit de tijd van de dinosauriers

Af en toe een kamerplant in reuzenformaat

Vanaf boven. De helium ballon is om mee rond te zweven en te snoeien!

Een waterval.

Tropische bloem.

Uit de film 'Die Another Day'