maandag 28 januari 2013

In de schijnwerper: de blauwe vaas



Wij hebben bij ons huis een oude Zeeuwse boerenschuur. Het voorste gedeelte van die schuur noemen wij “het meidenhok”. Dit gedeelte werd namelijk door mij en onze twee dochters gebruikt om onze spullen in op te bergen. Vandaar de naam. Het staat vol met oude dingen. Iedereen kijkt zijn ogen uit wat ik allemaal heb verzameld. Vaak vraagt men naar het verhaal achter deze "rommel". Elke maand komt een voorwerp in de schijnwerper. Deze keer:


De blauwe vaas in "het meidenhok" op de plank

De blauwe vaas.

Ik moet bekennen, de blauwe vaas is niet van mij maar van onze oudste dochter. De vaas vond ze in een container die bij opa en oma voor de deur geparkeerd stond. Zij zag de vaas het eerst. Hebbes!

Ik had de smoor in. Ten tijde van deze vondst was ze nog maar 13 jaar. Dus de vaas bleef nog heel lang in de schuur. Elk jaar vroeg ik de vaas om te gebruiken tijdens de open tuindagen. Klaprozen, veldboeketten, pioenrozen, kortom alles stond er prachtig in.

Tijdens een van deze open tuindagen sneuvelde de vaas. Er stond harde wind en de vaas viel in stukken. We konden allebei wel huilen. Wat erg!

De volgende dag hebben we de vaas gelijmd. Nu kreeg de vaas nog meer patina. Hij leek net uit een opgraving te komen! Ik zette een weckfles in de gelijmde vaas en de bloemen konden er weer in. Zo deed de vaas nog vele jaren dienst.

Binnenkort moet ik echter definitief afscheid van de vaas nemen. Onze dochter heeft een huis gekocht en de vaas gaat verhuizen. Dat moet heel behoedzaam gebeuren, zo vertelde ze me. In een stevige doos en zorgvuldig ingepakt.

Voorzichtigheid is geboden voor zulke waardevolle waardeloze dingen!

Voor open tuindagen zie: 

                                       romantischerozentuin.nl

Open tuin 2004 met Pioenrozen, de vaas is nog heel.



Open tuin de vaas met klaprozen
Open tuin 2009 de vaas is inmiddels kapot, met een veldboeket


Open tuin in april, de kapotte vaas met tulpen





maandag 21 januari 2013

Sneeuw.



Op Walcheren valt over het algemeen weinig sneeuw. Maar afgelopen maandagavond kregen we de volle laag!

Dinsdag keek ik naar buiten: een witte wereld. Op mijn buitenthermometer zag ik dat het  ook nog stevig vroor.

Als eerste ging ik in mijn kasjes kijken hoe het met mijn bloembollen stond. Waren ze bevroren of had het vliesdoek geholpen tegen de vorst? Helaas, de potten waren allemaal stijf bevroren. Afwachten maar weer, ze kunnen wat hebben.

Ik haalde een stapel oude kranten en stopte mijn bolletjes nog eens extra in. Gelukkig had het in de schuur minder gevroren. De grond van de Hyacinten was nog zacht. Ik haalde opgelucht adem, die waren safe.

De buxustuin ziet er schitterend uit onder een dik pak sneeuw. Enkele jaren terug heb ik de buxushaagjes korter geknipt. Nu vallen die niet meer om onder het gewicht van de sneeuw. Van de grote buxusbollen heb ik de sneeuw wel afgehaald. Deze bollen begonnen door te buigen. Ze konden de zware sneeuw niet dragen.

Er is veel te genieten van de ongerepte sneeuw in de omgeving. De landerijen lijken zo van een kerstkaart te komen.

Van tuinieren komt het deze week niet. Ik neem gewoon een weekje wintersport in eigen dorp. Heerlijk!

Voor open tuindagen zie: 
          
                                                  romantischerozentuin.nl

De buxustuin in de sneeuw

Nogmaals buxus en sneeuw

De potten hebben nu een muts van sneeuw

Donderdag aanvriezende mist; ik mag wel eens stoffen!



zondag 13 januari 2013

Vorst, alarmbellen rinkelen.


Er is vorst aangekondigd op het journaal. Walcheren, waar wij wonen, is omringt door (relatief) warm zeewater. Daardoor is het nooit zo koud als in de rest van het land. Maar toch, met de strenge vorstperiode van 2012 nog vers in het geheugen ben ik meteen in actie gekomen.

Allereerst heb de Hyacinten naar de schuur gebracht. Ze kunnen niet zo goed tegen vorst. Onder een oude jas wachten ze op betere tijden.

De mooie planten van Euphorbia amygdaloides “Redbud” waren verleden jaar helemaal bevroren. Ze staan op de hoek van de schuur. Daar waait 's winters de koude oosten wind langs. Ik heb plastic containers over de planten gezet om hen te beschermen.

Wat moet er nog meer? De olijf natuurlijk. Deze krijgt een dikke jas van vliesdoek. Ik hoop maar dat de blaadjes er niet allemaal afvallen zoals verleden jaar! De twijfelachtig winterharde Romneya staat tegen het huis. Lekker In de zon en uit de wind. Verleden jaar heeft hij het overleefd. Maar die moet ook worden toegedekt met vliesdoek.

De bloembollen die in mijn plastic tuinkasjes in potten staan, heb ik allemaal afgedekt. Kranten, vliesdoek, alles kan ik gebruiken. Het ziet er idioot uit. Niet alles gaat in vliesdoek. De terracotta potten met botanische tulpen en Lathyrus vernus krijgen een dikke laag eikenblad. Ook dat isoleert.

Ik bekijk mijn werkzaamheden. Mijn tuin lijkt wel op een project van de kunstenaar Christo!

Voor open tuindagen zie: 

                                         romantischerozentuin.nl

 
Romneya tegen het huis

Dezelfde Romneya nu ingepakt


Plastic containers beschermen Euphorbia tegen de koude oosten wind


Potten met botanische tulpen afgedekt met eikenblad