donderdag 23 februari 2012

Februari, bloemen uit eigen tuin in de vaas.

Zou het niet leuk zijn om elke maand een boeket uit eigen tuin te fotograferen?

In februari neem ik sneeuwklokjes. Veel zijn er niet nodig om een feestelijk gevoel te geven.
In de schuur vond ik nog een paar oude vaasjes. Een jeneverglas kan ook dienst doen als sneeuwklokjes vaas. En zeg nou zelf, wie drinkt er tegenwoordig nog jenever? Ik vind glas het mooist uitkomen als het licht er door valt.

Tip:
Te weinig sneeuwklokjes in de tuin?

Sneeuwklokjes kunnen nu ze bloeien gemakkelijk worden vermeerderd.

Bolletjes opgraven, in blokjes van 5 cm delen en uitplanten. Ze groeien gewoon door. Zo heb je snel een veldje vol. En volgend jaar ook een mooi boeketje in huis!


                                  romantischerozentuin.nl


Linker vaas Galanthus nivalis, midden Galanthus Viridapice, rechts Galanthus Magnet.


woensdag 22 februari 2012

Druiven, zo goed en zo kwaad het gaat.

In mijn tuin staat een druif op een warm plekje. In december, voor de kerst, wordt deze elk jaar gesnoeid. De druiven zelf doen me niet zo veel. Ik hou het meest van het blad en de ruwe stam. 

Op het blad van mijn druif ontdekte ik een paar jaar geleden rare bobbeltjes. Ik vroeg er mijn vader naar. Als oud druivenkweker wist hij natuurlijk overal van. Hij zette zijn bril op en sprak een beetje dramatisch: “je hebt het kwaad”. Ik dacht dat de laatste uren van mijn druif hadden geslagen!

Het voorjaar daarop kwam mijn vader met een jampotje met zwavel op de proppen, om mijn druif te redden. (De zwavel kwam nog uit een ver verleden moet je rekenen)

Hij vertelde me precies hoe ik “het kwaad” moest bestrijden. Zwavel in het potje mengen met een klein beetje yoghurt. Natuurlijk mocht het ook vla zijn. Wat er maar in de koelkast stond, het was goed. (Later heb ik op de druiventuin in Monster gezien dat ze daar behang plaksel gebruikten. Creatief en goedkoop!)
Met een keukenkwastje moest ik de knoppen van de druif dik insmeren, zodat deze helemaal bedekt werden met het goedje. Die zomer knapte mijn druif op.

Het insmeren met zwavel doe ik nu elk jaar in februari. Ik ben best tevreden met het resultaat. Helemaal weg gaan doet het niet, maar de bladeren zien er acceptabel uit.

En zo komt het dan toch nog goed met “het kwaad”!

Voor open tuindagen zie:


Gesnoeide druif met zwavel ingesmeerd

Dankzij zwavel, gezond druivenblad.



woensdag 15 februari 2012

Snoeien

De vorst is eindelijk uit mijn tuin verdwenen. Dat is voor mij het startsein om met het snoeien van de eik te beginnen.

De genoemde eik is een gewone zomereik. Maar door een kronkel in mijn geest dacht ik dat het leuk zou zijn om er een ronde gesnoeide eik van te maken. In de periode dat ik dit bedacht, was ik nog jong en wild. Ik zou het nu niet meer in mijn hoofd halen om zoiets te gaan doen. Nu zou ik een veel kleinere boom kiezen met een ronde vorm. Het jaarlijkse snoeien zou dan overbodig zijn. Maar het is nu te laat en van tuinieren leer je veel over jezelf!

Elk jaar ga ik de boom te lijf om deze een beetje in toom te houden. Nu was 2011 een echt bomen jaar. Dat houdt in, dat de bomen geweldig zijn gegroeid omdat het zoveel heeft geregend. Ook mijn eik had een enorme spurt richting de blauwe lucht genomen.

Gewapend met zaag op stok en takkenschaar trok ik ten aanval. Eenmaal begonnen wist ik niet meer van ophouden en een paar uur later was de halve boom kaal. Dat kon ik niet zeggen van de rest van de tuin. Daar was een metershoge berg snoeiafval verrezen

Vanuit de kale boom keken de vogels me verwijtend aan. Alsof ze wilden zeggen: en nu opruimen takke(n)wijf!

Nou daar ben ik nog wel even zoet mee!

                             romantischerozentuin.nl

Kale eik

Takkenbossen

maandag 13 februari 2012

Geld maakt niet gelukkig

Laatst was ik in Amsterdam. We ondernamen daar een dwaaltocht langs de grachten. De huizen waren prachtig, het weer lekker, de winkels uitnodigend, maar nergens kreeg ik behoefte om iets te willen kopen. Totdat we op een gracht aankwamen waar de bloemenmarkt werd gehouden. 
   
Tulpen, narcissen en andere bolgewassen werden schreeuwerig aangeprezen. Toeristen verdrongen zich voor de marktkramen. Even verderop kwamen we langs een kraam zo begeerlijk volgestouwd met zomerbollen. Ik kon er niet voorbij gaan zonder iets te kopen. Maar wat! Grote twijfel sloeg toe. De grote knollen van de cyclaam? Wel eens eerder gekocht, maar er kwamen nooit bloemen uit. De Ismene festalis( Hymenocallis) nog eens proberen? Tja, die had ik al jaren in de tuin gehad. Dan toch liever iets nieuws. Ik koos de Polianthes, de tuberoos. Ik had deze nog nooit gezien in een tuin. Op het plaatje leken de bloemen heel mooi en de bollen hadden ook zo’n grappige vorm. Volgens de markkoopman roken de bloemen ook heel lekker. Ik ging door de knieën.

Thuisgekomen lag de voorjaarsfolder van een van mijn bollen leveranciers op de mat. Vlug keek ik of de Polianthes ook in zijn assortiment zat. Natuurlijk wel! En de prijs? Ik had twee keer zoveel betaald voor mijn schat.

Nu staan de bollen in mijn kapotte zinken emmertje, met viooltjes erbovenop geplant. En het prijsverschil? Ik denk gewoon, geld maakt niet gelukkig!

                               romantischerozentuin.nl

impressie bloemenmarkt






de Polianthesbollen klaar voor planten


zondag 5 februari 2012

Winterstress

De hele winter ging het me voor de wind. Lekker weer en geen vorst om je zorgen over te maken. Maar deze week sloeg de winterstress hard toe.

In de krant werd steeds gesproken over een koude week met strenge vorst. Om mijn planten te beschermen tegen de aanval van koning winter had ik alle schalen met bloembollen alvast in mijn plastic kasje gezet. Ze werden netjes toegedekt met een enorme lap vliesdoek. Dat zou wel beschermen tegen de vorst. Ook de olijfboom werd in vliesdoek gewikkeld en mijn lievelingen uit Engeland kregen een plastic ton over hun hoofd tegen de ijskoude wind. De opgepotte hyacinten kregen een plekje in de schuur onder een oude jas en de Lathyrus zaailingen verhuisden naar binnen naast de wasmachine.

Voor Zeeuwse begrippen begon het die nacht vreselijk te vriezen. Overdag -5! Ik had het niet meer. Op het journaal hoorde ik dat de daklozen zich beschermden tegen de kou door oude kranten tussen hun kleding te stoppen. Een tactiek die in 1963, toen de elf steden tocht werd verreden, succesvol werd gebruikt. Oude kranten heb ik meer dan genoeg en ook die werden tussen mijn planten gestoken. De volgende nacht -8!

Ik vond in de schuur nog een rol noppenfolie. Dat heb ik als laatste redmiddel over de arme bolletjes gelegd. Ik ritste het deurtje van mijn kasje dicht en ik besloot niet meer te gaan kijken.

Mijn man probeerde me vanmorgen op te vrolijken door te zeggen: " De muizen kunnen in die keihard bevroren grond natuurlijk niet aan je bollen eten." Ik gaf me gewonnen.

Ik ben naar buiten gegaan om van het sneeuwlandschap te genieten!

                               romantischerozentuin.nl

Mijn tuinkasjes in de sneeuw .