vrijdag 16 december 2011

Kerstboom perikelen. Koud warm licht.



Wat een winter. Het is half december en nog geen vorst gehad in Zeeland! 

Deze week heb ik de kerstboom buiten versierd met lampjes. Ik heb geen conifeer in de tuin, maar de uit de kluiten gegroeide laurier doet het prima als kerstboom. Mijn man, die ’s avonds thuis kwam in het donker, vroeg zich af of ik altijd al een kerstboom had staan in de voortuin.

Het versieren van de boom ging niet zonder slag of stoot. Eerst moest ik op zolder zoeken naar het tasje met de lampjes. Toen ik het net met lichtjes uitspreidde op het gras zaten er heel wat losse draadjes aan. Ik knoopte ze ijverig aan elkaar, maar kreeg toch achterdocht. Was dat verleden jaar ook al zo? Ik kreeg een bang voorgevoel. 

Tijd om de lampjes te testen. Geen licht. Toen ik wat nauwkeuriger keek, zag ik overal blote draad. Wat was dat? In het tasje vond ik het antwoord; daar lag een lege hazelnoot en een handje vol draadjes. Een muis!

Morrend vertrok ik naar de plaatselijke bouwmarkt en kocht daar een nieuw net met lichtjes. Er was dit jaar alleen de nieuwe led verlichting te koop. Energiezuinig! Ik koos voor warm licht. 

Eenmaal aangesloten ben ik niet erg blij met het resultaat. Ik vind dat het warme licht een hoog TL-balk gehalte heeft.

Dat wordt wat in de toekomst; warme koude winters en koud warm licht.
    
                       romantischerozentuin.nl

Laurier kerstboom, het licht ziet er op de foto nog best "warm" uit.

zondag 20 november 2011

Verwarrende planten namen

Er zijn mensen die er een bijzondere manier op na houden om planten een naam te geven. Zij noemen de planten gewoon naar diegene van wie ze de plant kregen.

Zo noemde mijn moeder de Acanthus naast haar voordeur “Mevrouw van Berkel”. Verwarrender werd het met de Euphorbia uit haar tuin. Zij noemde deze “Oom Cook” en ik noemde diezelfde plant, “Tante Jannie”. Mijn buurvrouw maakt het nog doller. Als de rozenstek die ik hun gaf bloeit zegt ze tegen haar man: Hetty staat weer mooi te bloeien!

Gelukkig gaat niet ieder zo zorgeloos met planten namen om. Neem nou Linnaeus. Dat was een man van structuur! Hij schreef het boek Species Plantarum in 1753. Daarin kreeg elke plantensoort behalve een geslachtsnaam ook een toenaam (soortaanduiding). Het was een revolutionair idee.

Toen ik voor het eerst Sissinghurst in Engeland bezocht zag ik de voordelen van de Latijnse naamgeving pas in zijn volle omvang. Alle planten werden daar met een Latijnse naam aangeduid. 

Thuisgekomen kon ik dezelfde planten gewoon opzoeken en kopen bij de kweker. Er ging een wereld voor me open.

Daarom is het de moeite waard om op de Latijnse namen te studeren. Want waar je ook komt op de aardbol; mohn, pavot, poppy, amapola of klaproos, deze plant heet in alle landen..............papaver! 

                                    romantischerozentuin.nl

Mw. van Berkel
Oom Cook en Tante Jannie

Hetty staat mooi te bloeien


zondag 6 november 2011

Impulsief tuinieren


De kop van dit verhaal zou suggereren dat ik nogal impulsief tuinier. Niets is minder waar. Aan elke verandering gaat heel veel denkwerk vooraf. Maar toch af en toe…

Het begon natuurlijk met een impuls aankoop.
Op Beervelde kon ik een partij zwarte tulpen kopen voor weinig. Ik kon het niet weerstaan. Thuisgekomen begon ik me zorgen te maken. Ik had al zoveel tulpen besteld. Waar moesten die zwarte tulpen de grond in? Elke cm was immers al gepland of beplant met tulpen en andere bollen. Alle stukken tuin behalve… onder de perenboom.

Ik besloot om de zwarte tulpen onder de peer te zetten. Dat leek me prachtig met de witte bloesem in het voorjaar. Onder deze peer wil alleen Geranium macrorrhizum groeien. Ik heb de meest gewone met hardroze bloemen. Ik probeerde de tulpen door de wortels van de Geranium te planten. Maar dat wilde niet lukken. Dan maar een stukje van het blad af knippen; kon ik zien waar de ruimte zat.

Toen ik eenmaal begon te trekken aan die Geranium was ik niet meer te houden! Ik was hem opeens helemaal zat. Een kwartier later waren er zeven zakken gevuld met de resten van de arme ziel. 

Onder de peer zag het er lekker blanco uit. Uit andere delen van de tuin haalde ik wat van mijn zwarte en witte Helleborus. Ook al zo'n impuls aankoop. (Wat Koen van Poucke aanbiedt is sowieso niet te weerstaan). Daarbij wilde ik de witte Geranium macrorrhizum planten. De Geranium was al lekker breed uitgegroeid in de buxustuin. Daar kon ik mooi van stekken. Ik spitte er hier en daar een plant uit. Hak, hak, hak en daar had ik weer 20 nieuwe plantjes. Helemaal goed.

Nadat ik er nog een nachtje over had geslapen, plantte ik er de volgende ochtend nog 50 Tulpen Gavota bij. Zwart met een geel randje. Dat zal leuk staan in combinatie met zwart/gele viooltjes.

Nu maar wachten tot het voorjaar!

Voor info zie:

                                                romantischerozentuin.nl



Zo moet het worden onder de peer  voorjaar 2012

Zo was het onder de peer  voorjaar 2011.

zaterdag 15 oktober 2011

Noten en bloembollen


Dit zijn de twee onderwerpen die mij in oktober steeds bezig houden. U zult wel denken wat heeft dit met elkaar te maken? Voor mij alles!

Van een oude landbouwer hoorde ik eens dat hij verband zag tussen de hoeveelheid noten die van de boom viel en de mate van vorst in de komende winter. Voor zulke volkswijsheid ben ik erg gevoelig. Ik vroeg hem dan ook vaak naar de grootte van de noten oogst.
Tegenwoordig is mijn eigen hazelnoot volgroeid en neem ik die als graadmeter. 

Een paar jaar terug ben ik begonnen om de noten oogst te wegen en dit te vergelijken met de graden onder nul. In 2009 raapte ik zeven kilo. Die winter werd het  min 7. Verleden jaar gingen de noten weer op de weegschaal. Acht kilo. Het werd die winter min 10.
Dit jaar zag ik weer veel hazelnoten hangen aan de boom. Ik haalde opgelucht adem toen de oogst was gewogen. Vier kilo. Een milde winter. Relaxed.

Ik bestelde mijn bloembollen met het oog op een milde winter. Het accent op midden en late bloei. Want als de tuin 21 april open is, moet het bloeien. Wat er ook gebeurt!.

Twee weken later.
De walnoten gingen vallen… Ik raapte in voorgaande jaren nooit meer dan 20 stuks. Dit jaar regende het gewoon walnoten. Misschien moest ik die ook eens wegen.
Het was niet te geloven. Vijf kilo walnoten! Wat nu?

Voor de zekerheid heb ik 100 vroeg bloeiende tulpen bijbesteld. Ik hoop op een milde winter, maar ik hou mijn hart vast.
 
                          romantischerozentuin.nl

Hazelnoten en walnoten

In de manden, hazelnoten en walnoten
 

donderdag 14 juli 2011

Buxus gekortwiekt


Lang haar heb ik nooit gehad, maar ik kan me voorstellen hoe het moet voelen als je paardenstaart er is afgeknipt bij de kapper.

25 jaar geleden heb ik de eerste sprietige buxus plantjes in de grond gezet. Wat was ik gelukkig met mijn babystekjes, mijn formele tuin kon van start.

Dit jaar werd ik erop gewezen dat de buxus toch eigenlijk wel erg hoog was. De beplanting kwam niet meer uit. Eenmaal hiervan bewust heb ik alle tuinen waar ik kwam aan de "buxushoogte" test onderworpen. Bij mij waren de buxus boven de knie, maar bij alle anderen tuinen waren de hagen onder de knie!

Nu heb ik geen lange benen, dus het was duidelijk dat er wat moest gebeuren. Na lang beraad heb ik besloten om midden in de zomer maar te beginnen met snoeien.

Het vraagt heel wat moed om zomaar in je buxusplanten te gaan knippen. Toen de laatste tuinclub was uitgezwaaid pakte ik de elektrische heggenschaar en rrrrr.. Er was geen weg meer terug.  Ik knipte tien jaar van mijn tuinleven af.

Iedereen reageert heel enthousiast en zegt me dat het veel leuker is zo. Precies wat je hoort als je van de kapper komt!


                                                romantischerozentuin.nl



voor de snoeibeurt
na de snoeibeurt


                                              Na een maand is het alweer groen!